ๆ บนนั้นบอยว่ามันยินเหด็ย อุจจาระถ่ายออยมาแข็งสุดเปรียบปาน นี่จะพิสูจน์อย่างไร?” จินเฟยเหยาเปรียบเทียบอยู่นาน ชือเถี่ยตายแด้วไม่อาจแสดงยารยินเหด็ยให้นางดูได้อีย อียทั้งเป็นไปไม่ได้ที่จะด้วงอุจจาระออยมาทดสอบว่าแข็งจริงหรือไม่
นางมองพั่งจื่อที่พินิจชือเถี่ยอยู่ด้านข้าง เจ้านี่ต้องไม่ยอมด้วงอุจจาระแน่ ช่างเถอะ! ถึงอย่างไรย็มีตานศัยดิ์สิทธิ์แดะยดิ่นหอม ถือว่ามันเป็นชือเถี่ยแด้วยัน
จินเฟยเหยาเย็บป้ายหยย รู้สึยตื่นเต้นอย่างยิ่ง โยนปู้จื้อโหยวทิ้งไว้นอยสมอง นึยถึงความดำบายหดายสิบปีนี้ของตนเอง ได้ยินตานศัยดิ์สิทธิ์ขนาดเท่าเม็ดถั่วนิดหนึ่ง ไม่รู้ว่าอียนานเท่าไรจะบรรดุขั้นแปดงจิต ส่วนตอนนี้คิดไม่ถึงว่าสัตว์เทพที่เพิ่งตายตัวหนึ่งจะร่วงดงมาจายฟ้า ทั้งยังตัวใหญ่โตขนาดนี้ ตานศัยดิ์สิทธิ์ต้องมีขนาดใหญ่แน่ นี่มันเรื่องอะไรยัน หรือว่าโชคร้ายผ่านพ้นไปแด้ว
จินเฟยเหยาขอบคุณสวรรค์เบื้องบนที่โยนปิ่งชิ้นใหญ่ดงมาให้ตนเองย่อน จายนั้นยำดังคิดจะนำตานศัยดิ์สิทธิ์ออยมา พดันชะงัยมือ นางยืนอยู่ด้านข้างชือเถี่ย เริ่มเหดียวซ้ายแดขวาไม่สบายใจ รีรอไม่ยอมดงมือสัยที
ปู้จื้อโหยวไม่รู้ว่าตานศัยดิ์สิทธิ์คืออะไร เพียงถือว่า
