ที่นี่โดยเฉพาะ ทั้งสองท่านมีคำ ำสั่งใดโปรดบ่งบอก ผู้น้อยจะกระทำอย่างสุดความสามารถ”
จินเฟยเหยาไหนเลยจะเคยเห็นฉากอันสุภาพเกรงใจขนาดนี้จึงรู้สึกงุนงงทันที ยังดีที่ปู้จื้อโหยวออกมาแก้ไขสถานการณ์ “พวกเรามาจากโลกวิญญาณซิงหลัว ไม่ได้มาทำการค้า เพียงแค่มาเ เที่ยวเล่น ได้ยินว่าโลกวิญญาณเหอเซี่ยมีพื้นที่กว้างขวางทิวทัศน์งดงาม พวกเราจึงคิดจะมาชมดูให้ทั่ว”
ได้ยินว่าไม่เกี่ยวกับการค้า ผู้บำเพ็ญเซียนจำนวนมากก็ไม่มีแก่ใจ ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมที่เป็นผู้นำคนนั้นสงบจิตใจ กล่าววาจาตามมารยาทมิได้หยุด พูดอยู่ครู่หนึ่งก็ทำให้ จินเฟยเหยารับฟังจนง่วงเหงา หลังส่งคนกลุ่มนี้จากไป ปู้จื้อโหยวรีบลากจินเฟยเหยาออกจากที่นี่ ถ้าเดินช้าหน่อยไม่แน่ว่าจะถูกใครพัวพันอีก
“ผู้บำเพ็ญเซียนที่นี่กระตือรือร้นต่อแขกผู้มาเยือนจริงๆ สกัดคนไว้ที่ท่าเรือทันที” โลกวิญญาณแห่งนี้ใจดีและมีน้ำใจมากเกินไปทำให้จินเฟยเหยารู้สึกไม่คุ้นชิน
ส่วนปู้จื้อโหยวเอ่ยแบบพบเห็นจนชินเสีย
