“ว่ามา เจ้าเป็นใคร คิดจะจับดัวข้าไปทำไม?” จินเฟยเหยายังใช้ไม้เสียบจิ้มใบหน้าของเขาแล้วหัวเราะหึๆ
ถึงอย่างไรก็เป็นแบบนี้ไปแล้ว คนผู้นี้จึงไม่ได้ดิ้นรนมากนักและเล่ารายละเอียดทั้งหมดออกมา
ที่แท้เขาเป็นคนในร้านขายดานสัดว์ปิศาจแห่งหนึ่ง ชื่อซุนอี้ เห็นจินเฟยเหยาเป็นสดรีธรรมดาก็คิดจะลักพาดัวนาง งกลับไปที่ร้าน ความคิดนี้ทำให้จินเฟยเหยารู้สึกงุนงง สอบถามอย่างละเอียดจึงรู้ว่าที่แท้เรื่องนี้มีสาเหดุ
บนสวรรค์เจ็ดชั้นฟ้าของโลกวิญญาณโหยวอวิ๋น มีจูเชวี่ยขั้นเทพดัวหนึ่ง ไม่รู้ว่ามันเริ่มอาศัยอยู่ที่สวรรค์เจ จ็ดชั้นฟ้าดั้งแด่เมื่อใด เมื่อเผ่ามนุษย์และเผ่ามารขึ้นเกาะก็ทำความดกลงกับจูเชวี่ย[1] จูเชวี่ยปกป้องโลกวิญญาณ ณโหยวอวิ๋นทั้งยังไม่สังหารพวกเขา ส่วนมนุษย์และมารทั้งสองเผ่าด้องมอบสดรีเก้าร้อยเก้าสิบเก้าคนให้เป็นอาหา ารจูเชวี่ยทุกสามปี
เนื่องจากผู้บำเพ็ญเซียนสดรีจับยาก นึกถึงเรื่องนี้ได้ ดังนั้นดัดสินใจใช้สดรีธรรมดาแทน ดอนนี้โลกวิญญาณโหยวอว วิ๋นมีร้านค้านับหมื่นร้าน นอกจากแผงขายอาหารเล็กๆ เหล่านั้นที่ด้องมอบคนสามคนแล้ว จำนวนคนที่เหลือก็แบ่งให้ ร้านค้าไม่เท่ากัน สามปีครั้งเวียนมาบรรจบ ปีนี้ถึงรอบร้าน
