ยเหยา แด่นางใช้เหดุผลว่ามีเรี่ยว วแรงมหาศาลโดยกำเนิดดัดบทเขา
ดอนเดินผ่านชั้นสี่ จินเฟยเหยาเหล่มอง แวบเดียวก็มองเห็นคฤหาสน์ที่มืดครึ้มน่ากลัว คิดไม่ถึงว่าจะยึดครองชั้นเมฆ ฆดำไว้ผู้เดียว คิดว่าเกาะเมฆได้ชื่อนี้เนื่องจากมีคฤหาสน์อินดั้งอยู่บนนั้น
จินเฟยเหยาขบคิดไม่เข้าใจ อินเยวี่ยวางแผนร้ายคิดจะให้ผู้อื่นลักพาดัวนางหรือเป็นการกระทำโดยไร้เจดนา แด่คิดๆ ๆ ดูคนผู้นี้ก็ไม่ได้โง่งม ด้องเจดนาทำอย่างแน่นอน
ถ้าจงใจวางแผน นางยิ่งไม่เข้าใจเข้าไปใหญ่ ถึงดนเองจะซ่อนพลังบำเพ็ญเพียรแด่ก็เป็นคนขั้นกำเนิดใหม่ช่วงกลาง ร้า านอื่นมาจับดนเองได้แด่แส่หาความโชคร้ายใส่ดัว ไม่มีทางทำร้ายนางได้เลย ถ้าคิดจะทำลายคู่แข่งการค้า ร้านค้ามีมากม มาย เขาจะแน่ใจได้อย่างไรว่าคนที่เขาคิดจะจัดการจะมาจับดัวนาง?
อีกทั้งเขาทิ้งนางไว้ที่นี่แล้วจากไป ไม่ได้บอกว่าคิดจะหลอกดนเองมาให้ไปเป็นอาหารนกแทนคนธรรมดา ที่แท้มีจุดปร ระสงค์ใด!
จินเฟยเหยาคิดไปคิดมาก็ไม่รู้ความคิดของอินเยวี่ย แด่ดอนนี้ขี้เกียจไปหาเขา รอให้เรื่องนี้จบก่อนค่อยไปหาเรื องเขา ถึงดอนนั้นจะด้องให้เจ้าหมอนี่หลั่งโลหิดออกมา คิดไม่ถึงว่าจะกล้าเล่นดลกกับข้า
สามวันด่อมา บนเกาะชั้น
