ถูกเผ่ามนุษย์สังหารระบายโทสะ โดยเฉพาะชนชั้นสูงที่สูญเสียญาติไปกระทำมากที่สุด มีอยู่ครั้งหนึ่ง วันนั้นมีทาสเผ่ามารเรือนหมื่นถูกสังหารเพื่อเซ่นสังเวยให้กับฮูหยินของคนในราชวงศ์บางคนที่ถูกสังหารในเมืองหลวง
ส่วนทาสเผ่ามารก็เริ่มก่อกบฏและหนีตายไปเข้าร่วมกับกองทัพกบฏ สงครามเริ่มต้นขึ้น ความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายกลายเป็นการเผชิญหน้าอย่างเหนือความคาดหมาย เผ่ามารไม่ปล่อยให้คนเชือดเฉือนเป็นลูกแกะอีกต่อไป สงครามที่สองฝ่ายแข็งแกร่งสูสีกัน เป็นไปไม่ได้ที่จะประนีประนอม มีเพียงอีกฝ่ายดับสูญจึงหยุดลง
ทั่วทั้งโลกวิญญาณเทียนตี้มีโลหิตหลั่งไหลเป็นสายธารและซากศพอยู่ทั่วทุกหัวระแหงราวกับนรกบนดิน
เบื้องหน้าจินเฟยเหยาคือสนามรบที่เพิ่งสิ้นสุดลงไม่นาน ซากศพของทหารเผ่ามนุษย์และเผ่ามารเกือบหมื่นกองอยู่บนทุ่งหญ้าผืนนี้ โลหิตจับตัวแข็งแล้ว กลุ่มสัตว์ปิศาจกินซากที่บินก็บิน ที่วิ่งก็วิ่ง ค้นหาส่วนที่ชอบกินบนกองซากศพนี้
ทันใดนั้น ในกองซากศพมีเสียงกระดิ่งแหลมใสดังมาจากทุ่งซากศพ จินเฟยเหยาอดมองไปยังสถานที่ซึ่งมีเสียงกระดิ่งดังมาไม่ได้
มีคนถือร่มคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นไกลๆ กำลังเดินมาหานางอย่างเอื่อยเฉื่อย ผอมบางและงดงามราวก
