งของนาง คิดไม่ถึงว่าจะเริ่มพูดเรื่องการปกครองกับนาง เพิ่งคุยไ ได้ไม่นานก็มีคนเผ่ามารถูกมังกรทองพามาบนแท่นประหารเซียนอย่างต่อเนื่อง บนแท่นเล็กๆ ถึงกับมีมังกรยี่สิบสามสิ บตัวเบียดเสียดกัน
“เหตุใดจึงมีราชวงศ์ถูกฆ่ามากมายขนาดนี้ หรือว่าพวกเขาสังหารบุตรหลานของฮ่องเต้กันหมด?” จินเฟยเหยาประหลาดใจยิ่ง ง อดเอ่ยถามไม่ได้
คนเผ่ามารเหล่านี้ล้วนอยู่ในลานประลอง เห็นจินเฟยเหยาและราชันภูติจัดการองค์ชายใหญ่ด้วยกัน นึกว่านางก็เป ป็นเผ่ามารจึงเอ่ยอย่างตื่นเต้น “ผู้ใดจะรู้ พวกเราเลือกสังหารคนที่มีพลังการบำเพ็ญเพียรและสวมชุดงดงาม คิดไม่ ถึงว่าจะมีเชื้อพระวงศ์มากมายขนาดนี้ ไม่รู้ว่าเป็นบุตรลับๆ ของฮ่องเต้หรือไม่”
มังกรทองที่กักตัวจินเฟยเหยาได้ยินเข้าก็ไม่พอใจ อดด่าทอไม่ได้ “ผายลม! ไม่เห็นหรือว่ามังกรทองที่ส่งเจ้ามาตัว วเล็ก! คนที่ถูกฆ่าเป็นญาติห่างๆ ที่มีสายโลหิตของราชวงศ์ ญาติห่างๆ ก็เป็นเชื้อพระวงศ์!”
“ญาติห่างๆ?” จินเฟยเหยาจึงเข้าใจว่าเพราะเหตุใดมังกรที่กักขังตนเองจึงตัวใหญ่ ส่วนมังกรของพวกเขาตัวเล็ก พวกนี เพิ่งมาไม่กี่เค่อมังกรทองก็หายไปได้รับอิสระ วิ่งกลับไปสังหารคนในเมืองอย่างร่าเริงอีก มีเพียงตนเองที่ยัง
