พวกเขาก็ท่องมนตร์ ทรวงอกด้านหน้าผนึกเป็นเปลวเพลิงทันที
“เอ๋! ใช้เวทมนตร์โจมตี!” จินเฟยเหยาชะงัก คิดไม่ถึงว่าจะเป็นการโจมตีด้วยเวทมนตร์ ถึงแม้เป็นเพียงเวทมนตร์ที่ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมปล่อยออกมา และดูเหมือนเป็นเพียงเวทอัคคี ทว่ารวมกันแล้วอานุภาพก็มิอาจดูเบา ถ้าตนเองไม่ใช้พลังวิญญาณเกรงว่าไม่มีทางต้านรับได้
“ทำอย่างไรดี! ถ้าไม่ใช้ปราณมารก็ต้านไม่ไหว” ราชันภูติเอ่ยถามอย่างร้อนรน
จินเฟยเหยาส่งเสียงเพ้ยคำหนึ่ง เอ่ยอย่างดุร้าย “ไม่สนแล้ว! ข้าฟันองค์ชายใหญ่ เจ้าจัดการทหารขั้นหลอมรวมพวกนั้น ปลอมเป็นหมูกินเสือ[2]ไม่ได้ ปลอมแล้วสุดท้ายจะกลายเป็นหมูย่าง!”
สิ้นเสียง เปลวเพลิงขนาดครึ่งตัวคนร้อยดวงก็โจมตีเข้าใส่พวกเขาสองคน จินเฟยเหยาพลิกมือถ่ายเทพลังวิญญาณลงในทงเทียนหรูอี้อย่างบ้าคลั่งให้กลายเป็นโล่ขนาดใหญ่บดบังคนทั้งสองไว้ด้านล่างทันที เปลวเพลิงทั้งหมดโจมตีลงบนโล่ทงเทียนหรูอี้และเริ่มเผาไหม้
องค์ชายใหญ่นำคันธนูเก้ามังกรเทวะบนหลังลงมา พลังวิญญาณที่พุ่งออกมาจากมือกลายเป็นลูกธนูยาวสีทองหนึ่งดอกยิงใส่พวกจินเฟยเหยาที่อยู่ในวงเวท ลูกธนูสีทองพกพาเสียงมังกรคำรามบินออกไป
เขาเอ่ยอย่างเย็นชา “อย่างที่
