ินเฟยเหยาหางตาชี้ขึ้น เอ่ยเสียงดังอย่างภาคภูมิ
นางทำอะไรน่ะ! เหตุใดจึงบอกความสามารถของตนเองออกมา! น้ำเสียงนางดังกังวาน ราชันภูติที่อยู่อีกด้านหนึ่งได้ยินอย่างชัดเจน ในใจอดร้อนใจแทนนางไม่ได้ ถ้าบอกความสามารถของตนเองออกมา คือบอกกับผู้อื่นว่าต้องจัดการกับตนเองอย่างไร นี่มิใช่รนหาที่ตายหรือ!
ตอนนี้จินเฟยเหยาจะไม่พูดก็ไม่ได้ นางกำลังคิดจะใช้การสารภาพบอกว่ากระบี่ของตนเองมีความสามารถพิเศษ ขณะต่อสู้นางจะได้แอบใช้พลังวิญญาณและไม่ถูกสงสัย คนที่นี่ยากจนขนาดนี้ต้องไม่เคยเห็นของวิเศษชั้นเทพแน่ แสร้งทำหน่อยน่าจะไม่มีปัญหา
“ของวิเศษชั้นเทพ!” ในใจของโจวปินอวิ๋นตื่นเต้น คิดไม่ถึงว่าจะเป็นของวิเศษชั้นเทพ แต่เขายังสงสัย ของวิเศษมีชั้นเทพด้วยหรือ?
ได้ยินว่าเป็นของวิเศษชั้นเทพ แม้แต่องค์ชายใหญ่และท่านอ๋องจื้อก็หวั่นไหว คิดไม่ถึงว่ากระบี่เล่มนั้นจะเป็นของวิเศษชั้นเทพ แต่พลันรู้สึกแปลกใจขึ้นมา ทาสคนหนึ่งเอาของวิเศษชั้นเทพมาจากที่ใด พูดไปพูดมา สตรีเผ่ามารผู้นี้มาจากที่ใดกันแน่
เวลานี้ซูโม่โม่จับจ้องในลานประลองโดยไม่ส่งเสียงสักแอะแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน นางไม่บอกเรื่องที่จินเฟยเหยาเป็นคนสังหารองค์ชายสามและ
