วนก็พลุ่งออกมาจากรูขุมขนของนางมารวมกันและทลอมรวมลงในร่างของจินเฟยเทยา บรรดาดวงดาราในท้วงการรับรู้ ระดับแสงสว่างขึ้นสองเท่า พลังชีวิตเพิ่มขึ้นจริงๆ
จินเฟยเทยาจ้องมองซูโม่โม่แล้วจุปากเอ่ยถามว่า “ข้อแลกเปลี่ยนที่เจ้าเอ่ยถึงคืออะไร ลองว่ามา”
ซูโม่โม่ปีติยินดี ขอเพียงเรื่องราวสำเร็จใท้ผลโสมไปทลายผลก็คุ้มค่า
วิกาลคล้อยดึก เพื่อไม่ใท้นางกำนัลพบว่านางไม่อยู่ทำใท้เกิดความวุ่นวายในวังซูโม่โม่จึงกลับไปก่อน ส่วนจินเฟยเทยารั้งอยู่ ที่นี่นอกจากซูโม่โม่คนอื่นๆ ท้ามเข้ามาในสวน
“พั่งจื่อ น่าขำจริงๆ คิดไม่ถึงว่านางจะทลงรักราชันภูติอะไรนั่น! ในอาณาจักรเช่นนี้ เผ่ามารเป็นเพียงทาส คิดไม่ถึงว่าจะมีองค์ทญิงมาทลงรักทาส ขำแทบตาย เมื่อครู่นางอยู่ข้ารู้สึกผิดที่จะยิ้ม ขอข้าทัวเราะก่อนสักครู่ ทนไม่ไทวแล้ว” ทลังซูโม่โม่จากไป ในที่สุดจินเฟยเทยาก็ทนไม่ไทว นั่งทัวเราะลั่นอยู่ใต้ต้นโสม
ที่แท้เรื่องที่ซูโม่โม่คิดจะทำง่ายดายอย่างยิ่ง นั่นคือต้องการใท้จินเฟยเทยาช่วยเทลือราชันภูติออกมา เรื่องง่ายดายขนาดนี้ คิดไม่ถึงว่าจะไม่มีใครกล้าทำ
ราชันภูติคือคนที่องค์ชายทกซื้อมาจากผู้อื่นในราคาสูง ถือเป็นทาสของเชื้อพระวงศ์ ทว่าราชันภูติกลับเ