ศรล่าถอยไป องค์ชายสามยืนเลือดอาบอยู่ในนั้น เทียบกับนิสัยที่แสดงความอหังการออกมาภายนอกก่อนหน้านี้ เขาในยามนี้ดูอ่อนแออย่างยิ่ง และไม่มีอานุภาพแห่งราชวงศ์ใดๆ
“ถึงก่อนได้ก่อน…” เดิมทีจินเฟยเหยาคิดจะช่วงชิงกับจอมมารหลง เฝ้าประตูก็ไม่เป็นไร คืนตานศักดิ์สิทธิ์ของฉีหลินน้ำให้ตนเองได้หรือไม่ เห็นว่าที่นี่ยังมีองค์ชายสามที่ยังเหลือลมหายใจอยู่ นางตะลึงงันไปในใจพลันเกิดความคิดขึ้นมา
“ถ้าพวกเจ้า..กล้าสังหารข้า เสด็จพ่อของเราต้องไม่ปล่อยพวกเจ้าไปแน่ อีกทั้งผู้ใดสังหารข้าก็จะได้รับ…” องค์ชายสามชี้ปู้จื้อโหยว เอ่ยแบบลมหายใจไม่ต่อเนื่อง
ยังเอ่ยไม่จบ เขาก็เห็นหลงที่เป็นขั้นว่างเปล่าอยู่ไกลๆ คำพูดต่อมาจึงถูกสกัดไว้ ยามนี้องค์ชายสามจึงนึกขึ้นได้ ต่อให้พี่รองของตนเองมีอำนาจก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเชิญคนที่อยู่ขั้นว่างเปล่ามาสังหารตนเอง ค่าตอบแทนไม่เพียงพอ! หรือเพียงแค่บังเอิญ ไม่ได้ถูกพี่น้องของตนเองวางแผนลอบทำร้าย แบบนี้ขอเพียงตนเองจ่ายค่าตอบแทนมหาศาล พวกเขาก็จะปล่อยข้าไป!
“ช้าก่อน ข้าเป็นองค์ชายแห่งโลกวิญญาณเทียนตี้! พวกเจ้าต้องการอะไรข้าก็จะให้ ถ้าไม่เพียงพอ ข้าสามารถกลับไปเอามาได้ สิ่งใดก็ได้ทั้งนั้น!” เพื่อรักษา
