ชิงหยวนอิง ปู้จื้อโหยวและหลงก็มองนางอย่างหมดวาจา หยวนอิงไม่มีประโยชน์สำหรับปู้จื้อโหยว เขาสนใจเพียงทรัพย์สินขององค์ชายสาม ส่วนหลงไม่ได้ฝึกเคล็ดวิชาชั่วร้าย หยวนอิงจึงไม่มีประโยชน์เช่นกัน ที่ต้องการฉีหลินน้ำเนื่องจากเกล็ดและโลหิตของฉีหลินสามารถหลอมยาและสร้างของวิเศษได้ ส่วนวิญญาณจริงของฉีหลินสามารถเพิ่มพลังการบำเพ็ญเพียร
พวกเขาสองคนไม่ได้คิดจะเอาหยวนอิงขององค์ชายสาม ทว่าจินเฟยเหยากลับจำได้ว่าใต้เท้าหลงเคยบอกว่า ผู้ใดสังหารก่อนก็ถือเป็นของผู้นั้น อารามรีบร้อนไปชั่วขณะ เกรงว่าจะถูกชิงไปก่อนดังนั้นจึงรีบแย่งหยวนอิง เห็นท่าทางการกินของนางราวกับสุกรกินอาหาร บ้านใครมีพาหนะแบบนี้คงอับอายขายหน้าจริงๆ
จินเฟยเหยากลืนหยวนอิงขององค์ชายสามแล้ว นางจึงเอ่ยอย่างกระหยิ่มยินดี “เป็นอย่างไร ข้าเป็นคนสังหารเจ้าหมอนี่ สิ่งของของเขาเป็นของข้าทั้งหมด ใครก็อย่าหวังจะได้ส่วนแบ่ง ถ้าคิดจะแย่งชิงสิ่งของของข้าอีก ข้าจะเป็นศัตรูด้วย!”
จากนั้นนางก็มองปู้จื้อโหยวและหลง เห็นพวกเขาสองคนไม่เอ่ยวาจา จินเฟยเหยาจึงยื่นมือไปดูดถุงเฉียนคุนขององค์ชายสามมา หากมิใช่จินเฟยเหยาใช้พลังวิญญาณดึงไว้องค์ชายสามที่เสียชีวิตคง
