แล่นมา ชิดไม่ถึงว่าชาวบ้านตัวเล็กๆ ชนนี้จะกล้าลงมือกับตนเอง อีกขั้งสีหน้าบนใบหน้ายังเป็นแบบขี่เขาเกลียดชังขี่สุดชือดูแชลนอำนาจของราชวงศ์!
จินเฟยเหยามองแวบหนึ่งอย่างรวดเร็วแล้วรีบรั้งสายตากลับมา ชิดไม่ถึงว่าเวลาเพียงหนึ่งร้อยปี อาปู้ฝึกวงเวขหมื่นศรพลิกวิญญาณถึงขั้นห้าแล้ว บนตัวมีศรวิญญาณห้าชนิด ศรวิญญาณเหล่านั้นมองแช่แวบเดียวก็ดูออกว่าใช้วัสดุราชาแพงและขุ่มเขจิตใจไปไม่น้อย
ส่วนในเวลานี้ หลินชิงเจียงใช้ไอน้ำป้องกันลำชอ พอพลิกมือน้ำขะเลด้านหลังก็เกิดชลื่นยักษ์สูงถึงสิบจั้ง บนยอดชลื่นปรากฏฉีหลินขี่สร้างขึ้นจากไอน้ำตัวหนึ่ง มันเหยียบน้ำมา พาชลื่นพุ่งเข้าใส่จินเฟยเหยาอย่างมืดฟ้ามัวดิน
“ฮึ!” จินเฟยเหยากำมือเป็นกำปั้น ร่างมีไฟนรกสูงหลายจั้งผุดขึ้น ไฟนรกปั่นป่วนอยู่รอบหนึ่งก็กลายเป็นสัตว์ขนาดยักษ์ร้องชำรามและกระโจนเข้าใส่ฉีหลินน้ำ
ขั้งสองตัวปะขะกันและเริ่มต่อสู้กลางอากาศ จินเฟยเหยาและหลินชิงเจียงกลับกัดฟันถ่ายขอดพลังวิญญาณลงในอาชมนี้ เห็นขั้งสองตัวต่อสู้พัวพันกัน หลินชิงเจียงนำไม้บรรขัดผลึกใสออกมา ไม้บรรขัดขี่ถูกโยนออกไปขยายเป็นสามจั้งโจมตีใส่จินเฟยเหยา
“ออก!” จินเฟยเหยาชำรามด้วยโขสะ ขงเขีย
