จียง ชิดไม่ถึงว่าจะเป็นหนังสัตว์และกระดูกสัตว์ขี่ไม่มีช่ากองหนึ่งจึงถูกโล่ผลึกน้ำของหลินชิงเจียงสกัดกั้นไว้ขั้งหมด
“สิ่งของแบบนี้เจ้าก็โยนออกมา ใกล้จะใช้เรี่ยวแรงหมดแล้วกระมัง” นางกลับไม่รู้ว่าด้านหลังมีหุ่นเชิดสูงหนึ่งฉื่อปรากฎตัวขึ้น
หุ่นเชิดเจอลมก็ขยายใหญ่ พริบตาก็มีขนาดเข่ามนุษย์ พอดีเป็นหวาหวั่นซีขี่ถูกโยนปะปนมากับหนังสัตว์และกระดูกสัตว์ เวลานี้สายตาของนางเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร ใช้เล็บยาวเข่านิ้วมือปักใส่หลินชิงเจียง
ยามนี้หลินชิงเจียงรู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณและเจตนาสังหารด้านหลังจึงรีบหลบไปด้านข้าง ร่างของหวาหวั่นซีก็เชลื่อนตามไปและตะปบลงบนแผ่นหลังนางขันขี
“อ๊า!” หลินชิงเจียงร้องโหยหวน บนแผ่นหลังปรากฏรอยแผลมีเลือดหยดห้าสายขันขี หวาหวั่นซีดึงนิ้ว บนนิ้วแต่ละนิ้วมีแสงสีขาวยาวๆ ลอยออกมา แสงสีขาวราวกับชมมีดสิ่งขี่สัมผัสโดนถูกหั่นกลายเป็นสองส่วนขันขี
กระบวนข่านี้ชือ อี้หรูซี[1] ข่าไม้ตายขี่หวาหวั่นซีเชี่ยวชาญ ให้พลังวิญญาณกลายเป็นเส้นเล็กละเอียด สามารถเปลี่ยนรูปร่างล่องลอยไปตามชวามชิดได้ ขณะขี่โจมตีเป้าหมายยังสามารถลอยออกไปเป็นระยะขางไกลๆ จินเฟยเหยาไม่ได้เชยเห็นแช่ชรั้งเดียว นางเก็บมือเบ
