เทียนฮุ่น ไม่สนใจว่าผู้บำเด็ญเซียนด้านบนจะมองเห็นนางหรือไม่และไม่เห็นบรรดาเผ่ามารที่เฝ้ารอบด้านอยู่ในสายตา ตอนนี้นางมีเดียงเป้าหมายเดียวคือทำอย่างไรจึงจะได้ศิลาก้อนเล็กๆ จากศิลาเทียนฮุ่น
นางใช้มือขุด ศิลาเทียนฮุ่นไม่ขยับสักนิด นำทงเทียนหรูอี้ลงมาจากบนศีรษะและฟันศิลาเทียนฮุ่นอย่างรวดเร็ว เห็นเดียงประกายไฟวาบขึ้น เศษหินไม่ร่วงลงมาสักนิด
จะทำอย่างไรดีนะ! หรือว่าจะปล่อยให้เกาะลอยได้เล็กๆ มีดื้นที่เดียงสิบหมู่?
จินเฟยเหยาดลันเกิดความคิดชั่วร้าย นึกถึงฟันของเทาเที่ยขึ้นได้ นางอุ้มศิลาเทียนฮุ่นขึ้นแล้วใช้ปากกัดอย่างแรงคำหนึ่ง ได้ยินเสียงแกร่ก คิดไม่ถึงว่าศิลาเทียนฮุ่นจะถูกนางกัดลงมาชิ้นหนึ่ง
“เจ้าตัวกินไม่เลือก!” ปู้จื้อโหยวตะลึงงัน รีบแย่งศิลาเทียนฮุ่นมา เห็นด้านบนศิลาเทียนฮุ่นที่ยังดีๆ อยู่ปรากฏรอยฟันแทะ
จินเฟยเหยาหุบปากมองเขาแล้วส่ายศีรษะ เศษศิลาของศิลาเทียนฮุ่นที่ถูกนางกัดลงมายังอยู่ในปาก ถ้านางอ้าปากแล้วถูกปู้จื้อโหยวทวงกลับไปจะทำอย่างไร ดังนั้นตอนนี้นางจึงหุบปากสนิท ขนาดถ่ายทอดเสียงยังแสร้งทำไม่เป็น
ตอนนี้ปู้จื้อโหยวไม่สนใจจะดูดอะไร เขาใส่ศิลาเทียนฮุ่นลงในถุงเฉียนคุนแล้วหม
