องร่วมมือกับข้า แต่ต้องระวังหน่อยผู้ใดจะรู้ว่านางมีแผนการใด”
“อันตรายเกินไปแล้ว!” ปู้จื้อโหยวเอ่ยอย่างไม่ยินยอม
“น้อยๆ หน่อย ถ้ามีอันตราย เจ้าหลบอยู่ในมุกเทียนจี้ก็ใช้ได้แล้ว สุดท้ายคนที่มีอันตรายยังเป็นข้าคนเดียวอยู่ดี ข้าจะให้ผลประโยชน์กับเจ้า ผลประโยชน์ก้อนใหญ่เลยนะ” จินเฟยเหยาใช้ศอกกระทุ้งเขา ใบหน้ามีรอยยิ้ม
ปู้จื้อโหยวหัวเราะหึๆ เอ่ยถามว่า “ผลประโยชน์อะไร?”
จินเฟยเหยาไม่เคยคิดจะให้ผลประโยชน์อะไรกับปู้จื้อโหยว ตอนนี้พูดออกมาแล้ว ถึงกับคิดไม่ออกว่าจะให้อะไรดี เห็นปู้จื้อโหยวมีสีหน้าเดาออกตั้งแต่แรกทำให้นางรู้สึกว่าถ้าหาอะไรมาให้ไม่ได้ คงขายหน้าแย่
ทันใดนั้น นางพลันเกิดความคิด จึงเข้าไปใกล้ปู้จื้อโหยวและเอ่ยว่า “นางก็เป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ ในตัวต้องมีสิ่งของดีๆ ไม่น้อยแน่ อีกทั้งข้ารู้ว่าถ้ำเซียนของนางอยู่ที่ใด มีเพียงศิษย์สองคน ถึงเป็นขั้นหลอมรวมก็จัดการได้สบายๆ ถึงตอนนั้นพวกเราไปกวาดถ้ำเซียนของนางให้เกลี้ยง แล้วแบ่งกันอย่างยุติธรรมเป็นอย่างไร?”
“ถ้าผู้บำเพ็ญเซียนคนนั้นยากจนเหมือนเจ้า ข้าคงเสียเปรียบอย่างหนัก ไม่ใช่ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ทุกคนจะมีสิ่งของดีๆ ตัวอย่างเช่นเ
