ส่งหลินชิงเจียงจากไป จินเฟยเหยานำนกปีกสวรรค์ออกมา วางแท่งหยกที่บรรจุคำพูดไว้แล้วปล่อยนกปีกสวรรค์ “ส่งจดหมายให้เจ้านายของเจ้า ให้เขามาหาข้าที่ศาลาหลิวเฟิงบนเกาะก้วนถิง”
ถ้าปู้จื้อโหยวอยู่ที่โลกวิญญาณซิงหลัว นกปีกสวรรค์ย่อมไปหาเขาเอง ถ้าไม่อยู่ นกปีกสวรรค์จะไม่บินออกจากเกาะตงเหลียง แต่จินเฟยเหยาเชื่อว่ามีโอกาสครึ่งหนึ่งที่ปู้จื้อโหยวจะอยู่ที่โลกวิญญาณซิงหลัว เนื่องจากโลกวิญญาณเป่ยเฉินไม่มีเรื่องที่เขาไม่รู้มากนัก ส่วนโลกวิญญาณซิงหลัวกลับเป็นสถานที่ใหม่ ที่นี่มีสิ่งของจำนวนนับไม่ถ้วนรอให้เขาไปแอบดู
จริงเสียด้วย นกปีกวิญญาณบินวนกลางอากาศหนึ่งรอบ ร่างชะงักค้างกลางอากาศแล้วบินหายไปจากเกาะตงเหลียง
“อ้อ เจ้าคนวิปริตอยู่ที่โลกวิญญาณซิงหลัวจริงๆ” จินเฟยเหยายิ้มแย้ม ช่างเป็นคนที่อยู่ว่างไม่ได้จริงๆ
หนึ่งเดือนให้หลังจึงออกเดินทางไปล่าเจียวถู ส่วนนกปีกสวรรค์ของปู้จื้อโหยวบินกลับมาต้องพักผ่อนหนึ่งเดือน เช่นนี้จึงมิอาจรอให้ส่งข่าวกลับมาและระยะทางไกลขนาดนี้ใช้ยันต์ถ่ายทอดเสียงไม่ได้ ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงให้ปู้จื้อโหยวไปหานางที่เกาะก้วนถิงโดยตรง ถึงตอนนั้นค่อยรวมตัวกันออกจากเกาะก้วนถิง
ดังนั้นนางจึงส่งยันต
