บทที่ 259 พลังแห่งเขตแดน!

ยกเว้นกับดักค่ยกลทั้งสาม หลู่ฉางเซินยังคงสร้างรูปแบบค่ายกลสังหารด้วย! อย่างแรก ค่ายกลวายุเพลิงสังหาร อย่างที่สอง ค่ายกลระเบิดสังหาร ส่วนที่เหลืออีกค่ายกลได้แก่ ค่ายกลทะเลล้อมสังหาร! นี่คือต่าบกลที่ใช้ผลาญพลังชีวิตของศัตรูสู้ด้วย เมื่อลดพลังศัตรู แล้วศัตรูเข้าสู่เขตแดนทุรกันดาร(หมานฮวง) เขาจะจัดการได้ง่ายกว่า ณ ตอนนี้ มหาอำนาจขอบเขตมหาจักรพรรดิทั้งแปด กำลังตก อยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก แม้ว่าตอนนี้จะติดอยู่ที่นี่ชั่วคราว อย่างไรก็ตาม ไม่มีการบอกว่าเมื่อใดที่ค่ายกลจะแตก! จะมัวแจ่เล่นไม่ได้แล้ว ศัตรูก็ต้องมีไพ่ตายใช่ไหม? อย่างน้อยหลู่ฉางเซินก็คิดเช่นนั้น แทนที่จะปล่อยให้ศัตรูทำลายค่ายกลได้ มันจะดีกว่าที่จะโจมตี และทำให้พวกเขาประหลาดใจ! เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลู่ฉางเซินก็ไม่ลังเลอีกต่อไป มือขวายกขึ้นเล็กน้อย ปราณสังหารก็ปรากฏขึ้นมาทันที! ค่ายกลสังหารเปิดแล้ว! และเมื่อพวกเขารู้สึกถึงลมปราณสังหารนี้ ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะดูตกใจ! ไม่ว่าจะเป็นกองทัพพันธมิตร หรือทุกคนในเขตแดนวิญญาณ สวรรค์(เทียนหลิงเจี่ยหยู่) นอกถนนสวรรค์! แม้แต่ดวงตาของบุรุษผู้ทรงพลังทั้งแปด ก็เต็มไปด้วยความ จริงจัง! ออร่าปราณสังหารนี้ สามารถทำให้พวกเขารู้สึกถึงลางสังหรณ์ ที่เป็นลางร้ายในหัวใจของพวกเขาได้! ลางสังหรณ์ นี้ยิ่งปราณจิตสังหารรั่วไหลออกมามากเท่าใด มันก็ จะทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น! ช่างน่ากลัว พวกเขายังประเมินต ่าเกินไป ทุกคนประเมินชายตรงหน้าต ่ามากเกินไป! แค่อุปสรรคทั้งสามนี้ ก็ทำให้พวกเขารู้สึกไร้พลังแล้ว แม้ว่าพวกเขาจะใช้อาวุธวิญญาณโจมตี มักก็ยังไม่มีใครสามารถฝ่าอุปสรรคทั้งสามนี้ได้ แล้วอย่างนี้ ค่ายกลสังหารจะปลดปล่อยพลังแบบไหนออกมา!? กงเจียงหานและคนอื่นๆ ไม่กล้าคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ และไม่มีเวลาคิดอีกแล้ว! ทุกคนเห็นว่าใบหน้าของพวกเขาเคร่งขรึม และพวกเขาก็ระเบิด ปราณมหาจักรพรรดิทีละคน! พวกเขาปล่อยปราณป้องกันออกมาอย่างเต็มพิกัด! อย่างไรก็ตาม ปราณเหล่านี้ ค่อนข้างไม่เสถียร เนื่องจากการมีอยู่ของ ค่ายกลหมอกผนึกแม่น ้าวิญญาณ! ลมปราณในร่างกายของพวกเขา กลายเป็นเหมือนเมือก ราวกับ ติดอยู่ที่เส้นลมปราณ และมันก็ทำงานในลักษณะที่ไม่ชัดเจน! สภาพแวดล้อมดูเหมือนจะกลายเป็นมิติสุญญากาศ และไม่มี ปราณจิตวิญญาณให้พวกเขาดึงมาใช้! ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องนำสมบัติวิญญาณประเภทป้องกัน ออกมาอีกครั้ง และปกป้องตัวพวกเขา! เมื่อเผชิญกับความตั้งใจที่จะสังหารนี้ พวกเขาไม่มีทางเลือก นอกจากต้องทำเช่นนั้น พวกเขาต้องเปิดไพ่ตายสุดท้าย! ข้างหลังหลู่ฉางเซิน เจ้าสำนักหยานกล่าวด้วยอารมณ์: “โอ้ สมบัติวิญญาณ ข้าเห็นมันแค่ในหนังสือบันทึกในสมัยโบราณเท่านั้น ข้าไม่ได้คาดหวังว่าอีกฝ่ายจะเอาสมบัติวิญญาณสองชิ้นออกมาได้” ระดับช่างต่างกันเหลือเกิน! แม้แต่หลินหลู่เฟิ่งก็พยักหน้าเห็นด้วย ในนิกายหยินเจี้ยนซ่ง ก็ไม่มีสมบัติวิญญาณเช่นกัน มู่เหอเจ๋อยังกล่าวด้วยอารมณ์ว่า: “ผู้ที่แข็งแกร่งทุกคนใน ขอบเขตมหาจักรพรรดิ มีสมบัติวิญญาณสองชิ้น หนึ่งสำหรับสังหาร และอีกหนึ่งสำหรับการป้องกัน” “อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ควรมีสมบัติวิญญาณอื่นๆ อีก” เมื่อหลู่ฉางเซินได้ยินสิ่งที่พวกเขากล่าว เขาก็หัวเราะเยาะ ไม่น่าแปลกใจ ที่พวกเขาทำได้แค่อยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิต ด้วยจิตใจแบบนี้ พวกเจ้าจะแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างไร? แม้ว่าเจ้าจะไม่มี ก็ต้องคิดว่าอีกฝ่ายมี! นี่คือวิธีเดียวที่จะพัฒนาตนเอง! จำสิ่งหนึ่งไว้เสมอ อย่าประมาทความแข็งแกร่งของศัตรู! จงเปรียบเทียบให้ศัตรูอยู่สูงกว่าเสมอ ถ้าฝ่ายตรงข้ามอยู่ในขอบเขตเสมือนเทพม เจ้าต้องปฏิบัติต่ออีกฝ่ายในฐานะขอบเขตมหาจักรพรรดิ! ตัวอย่างเช่น หากอีกฝ่ายมีสมบัติวิญญาณเพียงสองชิ้น เจ้าต้อง ถือว่าอีกฝ่ายมีสมบัติวิญญาณสี่ชิ้น! นี่คือวิธีที่ช่วยให้อายุยืนและปลอดภัย! เมื่อหลู่ฉางเซินมาถึงโลกนี้ในครั้งแรก ความคิดเหล่านี้ ก็กลายเป็นความเชื่อของหลู่ชางเฉิง และเขาจะ ไม่มีวันลืมมัน! แต่ว่านะ ถ้ากงเจียงหานและคนอื่นๆ ได้รู้ถึงความคิดของหลู่ฉางเซิน คาดว่าเขาจะอาเจียนเป็นเลือดด้วยความโกรธ พี่ชาย! เจ้าคิดมากเรื่องของเราจริงๆ เจ้าคิดว่าสมบัติวิญญาณ เป็นผักกาดขาวที่อยู่ตามข้างถนน หรือยังไง!? แม้แต่ในเขตแดนวิญญาณสวรรค์(เทียนหลิงเจี่ยหยู่) จำนวนของ สมบัติวิญญาณก็ค่อนข้างมีจำกัด ณ ขณะนี้. ในค่ายกล เปลวไฟเริ่มติด! มันยืดยาวไปตามทิศทางของท่อนไม้! เปลวเพลิงมีขนาดใหญ่มาก กงเจียงหานทั้งแปดล้วนมีใบหน้าเคร่งขรึม มาเลย! เปลวเพลิงยี่หยาง(ร้อนแรง) กำลังลุกไหม้บนท่อนไม้ และเพลิงก็ ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ! ในเวลาเดียวกัน จุดที่กงเจียงหานและคนอื่นๆ อยู่ เริ่มมีพายุลูกใหญ่ก่อตัวขึ้น! ท่อนไม้ติดไฟที่กีดขวางมหาจักรพรรดิทั้งแปด ก็เริ่มสั่นสะเทือน เช่นกัน! ทุกๆ ที่ลมพัดผ่าน ก็เหมือนมีมีดแหลมคมทิ่มแทงสิ่งกีดขวางทีละ ชิ้นๆ! ในเวลาเดียวกัน. ภายใต้พายุลูกใหญ่ เปลวเพลิงยี่หยาง ก็มีพลังมากขึ้นเรื่อยๆ อากาศเริ่มถูกบิดเบือนโดยมัน ตูม! เศษชิ้นท่อนไม้ เริ่มถูกเปลวเพลิงยี่หยางสีแดงมหึมาเผาไหม้ เช่นกัน! นี่เป็นค่ายกลสังหารครั้งแรก! มันมีพลังขนาดนั้นเลยเหรอ? ทุกคนมีความคิดว่า กงเจียงหานและคนอื่นๆ ไม่สามารถ ต้านทานได้! อย่างไรก็ตามหลู่ฉางเซินก็ไม่ได้หยุด หลังจากนั้น เขาก็โบกมือเล็กน้อย ดาบลมทำลายล้างที่มองไม่เห็นหลายชุด เคลื่อนผ่านทะเลเพลิง ขนาดมหึมา และฟันไปที่กงเจียงหานทั้งแปดคน ที่ติดอยู่ในค่ายกล ผนึกไม้ล้อมมังกอย่างรวดเร็ว! โจมตีโดยไม่หยุด! เนื่องจากหลู่ฉางเซินตัดสินใจที่จะเคลื่อนไหว เขาต้องใช้ประโยชน์จากค่ายกลกับดัก ให้คุ้มค่าที่สุด! ถึงสังหารไม่ได้ แต่ก็ต้องได้ประโยชน์สูงสุด! กล่าวอีกนัยหนึ่ง ใช้วิธีที่ทรงพลังที่สุด เพื่อผลาญพลังของพวก เขา! ในเวลานี้ เย่ชิวไป่ยิ้มอ่อนใจและกล่าวว่า “ข้ามีความรู้สึกว่า เรา ยังคงประเมินท่านอาจารย์ต ่าเกินไป” หงหยิง, หนิงเฉินซิน และซือเฉิง ก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย เช่นกัน สิ่งที่พวกเขาคิดในตอนแรก ความแข็งแกร่งของหลู่ฉางเซิน แม้ว่ามันจะแข็งแกร่งกว่าขอบเขตมหาจักรพรรดิ แต่อย่างไรก็ตาม ถ้าท่านอาจารย์เผชิญหน้ากับมหาอำนาจระดับ มหาจักรพรรดิทั้งแปดในเวลาเดียวกัน เขาก็น่าจะลำบากซักหน่อย แต่ตอนนี้! ดูสิ! ด้วยค่ายกลกับกัก ทำให้มหาจักรพรรดิแปดคนขยับตัวไม่ได้! แถมค่ายกลสังหารครั้งแรกนี้ ก็ทำให้ศัตรูหวาดกลัว! แลัวยังมีค่ายกลสังหารที่เหลืออยู่อีก? ทำให้แม้แต่กงเจียงฮาน ก็ยังยิ้มอย่างขมขื่นอยู่ในใจ ความแข็งแกร่งของศัตรูน่าจะสูงกว่าพวกเขามาก คนผู้เดียว ยับยั้งผู้แข็งแกร่งแปดคนในขอบเขตมหาจักรพรรดิ ในเขตแดนทุรกันดาร(หมานฮวง)แห่งนี้ ใครมันจะไปคิดได้วะ! เมื่อดาบลมทำลายล้างกวาดเข้าหาคนทั้งแปดด้วยความเร็วที่เร็ว มาก กงเจียงหานและคนอื่นๆ ล้วนมีสีหน้าเคร่งขรึม และพวกเขาไม่ กล้าหย่อนยานแม้แต่น้อย! พวกเขาปล่อยสมบัติป้องกันวิญญาณในมือทันที ชุดเกราะป้องกัน ปล่อยปราณป้องกันออกมา! ดาบลมทำลายล้าง ก็มาถึงแล้ว! ในทันที ดาบลมทะลวงเกราะป้องกันชั้นนอกสุด! มันพุ่งมาด้วยความเร็วสูง ดาบลมเฉือนโดยตรงกับสมบัติป้องกันวิญญาณทั้งแปด! ฉับ… เสียงนี้ดังขึ้นในหูของกงเจียงหานและคนอื่นๆ ทำให้ทุกคนรู้สึกหวาดกลัว! แม้แต่สมบัติวิญญาณบวกกับความแข็งแกร่งของขอบเขตมหา จักรพรรดิ มันก็ไม่สามารถต้านทานแรงระเบิดนี้ได้? แล้วสิ่งที่ตามมาคือ อัคคีเพลิงสีแดงขนาดมหึมา! เปลวเพลิงอยู่ภายใต้สายลมที่พัดผ่าน เปลวเพลิงสีแดงสว่างไสวไปทั่วท้องฟ้า! คนด้านล่างต่างแหงนมองบนท้องฟ้า เมื่อมองไป ก็เกิดเมฆเปลวเพลิงเต็มไปหมด แม้แต่อุณหภูมิของเขตแดนทุรกันดาร(หมานฮวง)ทั้งหมด ก็ยัง สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง! ณ ทุ่งน ้าแข็งแดนเหนือสุดขั้ว แผ่นน ้าแข็งกำลังละลายอย่างช้าๆ! กงเจียงหานตะโกน: “ข้ารอไม่ไหวแล้ว ใช้พลังแห่งเขตแดน ทันที!” เมื่ได้ยินเช่นนี้ ทุกคนต่างตกใจ! ท่านจะใช้พลังของเขตแดนตอนนี้? ในตอนแรก มันจะใช้เฉพาะเมื่อหัวใจของเขตแดนถูกพิชิต! กงเจียงหานยิ้มอย่างเหนื่อใจ: “ตอนนี้เราไม่ต้องการมันแล้ว ไม่ งั้นเราอาจต้องตาบอยู่ที่นี่”