ยังสถานที่ที่อยากไป
จินเฟยเหยาค้นหาในวงเวทส่งตัวสิบสองอัน มองป้ายศิลาที่ตั้งอยู่ข้างวงเวทส่งตัวก็ไม่เห็นมีวงเวทส่งตัวไปเกาะตันหลินโดยตรง นางได้แต่สอบถามผู้บำเพ็ญเซียนที่เฝ้าวงเวทส่งตัว จึงรู้ว่าเกาะตันหลินเป็นเพียงเกาะของตระกูลบำเพ็ญเซียนเล็กๆ บนเกาะนอกจากตระกูลนี้แล้วทุกคนล้วนเป็นคนธรรมดาดังนั้นจึงไม่มีวงเวทส่งตัว
ถ้าจะไปเกาะตันหลิน จำเป็นต้องส่งตัวไปที่เกาะเฟิ่งซิวก่อน จากนั้นส่งตัวจากเกาะเฟิ่งซิวไปยังเกาะไฉ่อวิ๋น สุดท้ายค่อยส่งตัวจากเกาะไฉ่อวิ๋นไปยังเกาะมู่ซาน แล้วเหาะไปทางทิศตะวันตกเป็นเวลาสองวัน ก็จะถึงเกาะตันหลิน
จินเฟยเหยามองปากของเขาขยับอย่างปากอ้าตาค้าง รีบเรียกให้เขารอก่อน ล้วงแผ่นหยกสีขาวอันว่างเปล่าชิ้นหนึ่งออกมาใช้การรับรู้เขียนคำบอกเล่าของเขาลงไป คำนวณดู ตนเองจะไปเกาะตันหลิน คิดไม่ถึงว่าต้องส่งตัวสามครั้ง ทั้งยังต้องเหาะอีกสองวัน ที่แท้อยู่ไกลเพียงใด
เห็นท่าทางไม่เข้าใจของจินเฟยเหยา ผู้บำเพ็ญเซียนที่เฝ้าวงเวทก็เข้าใจทันทีว่าคนผู้นี้เพิ่งมาใหม่ ถึงแม้ไม่รู้ว่าโผล่มาจากที่ใด ทว่าไม่เข้าใจรูปแบบการเดินทางของโลกวิญญาณซิงหลัวอย่างยิ่ง
“เจ้าเพิ่งมาโลกวิญญาณซิงหลัวส
