งทะเล
สินค้าก็เช่นเดียวกัน มีเพียงสิ่งของล้ำค่าบางอย่างจจึงมีผู้บำเพ็ญเซียนนำไปเกาะอื่นๆ ทางวงเวทส่งตัว พวกอาหารหรือหนังสัตว์มีขนาดใหญ่และไม่ค่อยมีราคายังขนส่งทางทะเลดังเดิม
จินเฟยเหยาขึ้นเกาะจากท่าเรือตรงหางปลา รอบด้านล้วนเป็นเรือประมงสูงสามสี่จั้งยาวเกือบสิบจั้ง นี่เป็นเรือหาปลาธรรมดา เมื่อครู่อยู่กลางอากาศนางพบว่าด้านหน้าท่าเรือตรงตำแหน่งหัวปลา มีเรือขนาดยักษ์ยาวถึงสามสิบสี่สิบจั้งจอดอยู่สามลำ
ดูจากเรือที่ส่งเสียงเอะอะที่ท่าเรือส่วนหางปลาสามารถมองออกว่าที่นี่เป็นท่าเรือชาวประมงล้วนๆ จินเฟยเหยากลับดึงดูดสายตาของชาวประมง ทุกคนต่างมองออกว่านางเป็นท่านเซียนที่เหยียบของวิเศษ ทว่าไม่มีใครรู้ว่ามีพลังการบำเพ็ญเพียรขั้นใด พวกเขารู้เพียงคนที่บินได้ล้วนเป็นเซียนที่ร้ายกาจ คนที่บินไม่ได้ไม่แตกต่างจากไอ้หนูหาปลาข้างบ้านเท่าใด
จินเฟยเหยาพินิจรอบด้านพลางเดินตามทางเดินปูศิลาไปยังเมืองบนเกาะปลาทะเล เดินเลียบริมทะเลออกนอกเขตหางปลาก็เริ่มมีผู้บำเพ็ญเซียนไปมา ทว่าสถานที่ซึ่งคึกคักที่สุดอยู่ตรงพุงปลา บ้านเรือนเป็นชั้นๆ ยืดขยายจากริมทะเลไปจนถึงบนหลังปลา
คนที่นี่แต่งกายใกล้เคียงกับคนของโลกวิญญาณเป่ยเฉิ
