ดไม่ถึงว่าจะมีเรื่องเช่นนี้ด้วย!
จินเฟยเหยากัดก้ามปูเจ็ดดาวตัวที่สิบ กินพลางครุ่นคิด คิดไม่ถึงว่าปู้จื้อโหยวมางานประชุมวิญญาณครั้งนี้ด้วย เจ้าคนไม่ทำตัวเด่น ได้อันดับสิบต้องคำนวณไว้แล้วแน่ๆ
เขายังไม่กลับไป ช่างเถอะ ยังไม่อยากไปหาเขาชั่วคราว ถ้าให้คนของโลกวิญญาณเป่ยเฉินเผยแพร่เรื่องของข้าออกไปคงยุ่งยากแล้ว ที่แท้ให้ของวิเศษชั้นยอดมากมายเพียงใดเป็นรางวัลแก่เขา เหตุใดเขาจึงวิ่งมาที่โลกวิญญาณเป่ยเฉินบ่อยๆ? หรือว่าเขาคิดจะมาแอบดูคนทางนี้ ดังนั้นจึงมาร่วมงานทุกครั้ง? เขาไม่ใช่คนประเภทชอบเข้าร่วมกิจกรรมแบบนี้ ต้องมีแผนการร้ายแน่
จะสนใจไปทำไมว่าเขาคิดจะทำอะไร โลกวิญญาณซิงหลัวกว้างใหญ่ขนาดนี้ ข้าจะได้หารังของสัตว์หลิงลี่พอดี จากนั้นหาเกาะอยู่อาศัยและฝึกบำเพ็ญ หลอมสร้างหุ่นเชิดร่างแยกวิญญาณจริงออกมา มีเวลาว่างค่อยไปดมกลิ่นทีละเกาะ สามารถหาทายาทสัตว์เทพพบเป็นดีที่สุด กินตานศักดิ์สิทธิ์มากๆ เพิ่มพลังการบำเพ็ญเพียร
กำปั้นใหญ่จึงเป็นหนทางแห่งราชัน รอจนข้ามีพลังการบำเพ็ญเพียรสูงส่ง ต่อให้ทุกคนรู้ว่าข้าเป็นเทาเที่ยก็ไม่มีใครทำร้ายข้าได้
ในเวลานี้เอง โต๊ะอื่นพลันมีคำพูดที่ทำให้จินเฟยเหยาสนใจดังมา
