ด้มีเพียงแค่แสนเกาะจริงๆ
จินเฟยเหยาบินพลางมองพินิจบนทะเล ได้ยินว่าสัตว์ทะเลในทะเลหรูเมิ่งมีมากมาย ถ้าไม่ระวังจะถูกพวกมันกิน ที่นี่ถือเป็นดินแดนของโลกวิญญาณซิงหลัว สัตว์ทะเลระดับสูงไม่น่าปรากฏตัวขึ้น ไม่ได้พบสัตว์ทะเลระดับต่ำก็ดี ตอนนี้นางยากจนอย่างยิ่ง ต้องการสัตว์ปิศาจมาแลกเงินด่วน
ทันใดนั้น จินเฟยเหยาก็พบว่าบนโขดหินไกลๆ เบื้องหน้า มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังอาบแดด ผมยาวสีเขียวเข้มเกือบดำ ร่างขาวเนียน มองไกลๆ ยังเห็นตรงทรวงอกมีหน้าอกกำลังส่ายไหว
“มีสตรีมากมายขนาดนี้เปลือยกายอาบแดด?” จินเฟยเหยาเอ่ยอย่างประหลาดใจ นางอยู่ห่างไกลจากสถานที่แห่งนั้น มองไปแต่ละคนมีขนาดเท่าถั่วปากอ้า เนื่องจากนางมีสายตาของขั้นกำเนิดใหม่จึงสามารถมองรายละเอียดเหล่านี้ได้
รอจนบินเข้ามาใกล้หน่อย จินเฟยเหยาจึงมองเห็นได้ชัดเจน นี่ไม่ใช่สตรีกลุ่มหนึ่งทว่าเป็นสัตว์ปิศาจขั้นสี่ที่อวบขาวกลุ่มหนึ่ง สิ่งของสีเขียวบนหัวใช้สาหร่ายทะเลปิดบัง ร่างเรียบลื่นไร้ขนสะดวกต่อการแหวกว่ายในทะเล ทว่าก้อนกลมๆ สองก้อนนั้นไม่ใช่หน้าอกทว่าเป็นดวงตาโตคู่หนึ่ง เพียงแต่ตอนหลับตาดูแล้วเหมือนหน้าอกสตรี
พวกมันไม่มีมือและเท้า ทั่วร่างราวกับมะเขือยา
