กระแทกเกาะลอยได้เล็กๆ อย่างเดือดดาล
พั่งจื่อหัวกระแทกเกาะลอยได้จนตื่นขึ้นมา มันเงยหน้าขึ้นมองไปรอบด้าน เมื่อพบว่าตนเองอยู่บนเกาะลอยได้จึงวางใจ ก็หัวเอียงหลับลงกับพื้นอีก
“น่าโมโหยิ่งนัก!” จินเฟยเหยาด่าทออย่างเดือดดาล หันหน้าไปมองกระจกสภาพโลกวิญญาณ คำนวณวันดูน่าจะใกล้เสร็จแล้ว
เสียงดังวิ้งๆ รัศมีแสงที่กระจกสภาพโลกวิญญาณยิงออกไปค่อยๆ ถูกเก็บกลับมา หลังจากแสงรัศมีหายไปหมด วงเวทบนพื้นก็หดกลับเข้ามาอยู่ในกระจกสภาพโลกวิญญาณ หลังจากบานกระจกกระพริบแสงก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบ
จินเฟยเหยาหยิบกระจกสภาพโลกวิญญาณขึ้น หลังจากใช้การรับรู้ถ่ายเทเข้าไปแล้วมองดู ในแผนที่โลกวิญญาณเป่ยเฉินปรากฏแผนที่โลกวิญญาณหนานเฟิงแล้ว โลกวิญญาณหนานเฟิงบนแผนที่มีขนาดแค่เส้นเล็กละเอียด สามด้านติดกับแผ่นดินใหญ่ อีกด้านหนึ่งติดทะเล แม้แต่เมืองหยวนและเมืองจุ้ยเทียนก็มีสัญลักษณ์อยู่บนนั้น
ส่วนโลกวิญญาณเป่ยเฉินกลับเปลี่ยนเป็นมีขนาดเล็กอย่างน่าสงสาร ท่าทางสามพันปีมานี้ไม่เคยเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมาก่อน
การสู้รบครั้งที่แล้วเกิดขึ้นที่โลกระดับเทพ จุดนี้เนื่องจากไม่ได้ไปโลกระดับเทพ ดังนั้นแผนที่ยังเป็นเหมือนเดิม ส่วนที่มีสีขาวคือโลก
