มงค์กลับไม่ได้ท่วมขึ้นมา ด้านในมืดสนิท ระดับความสว่างของหินแสงราตรีก้อนเดียวไม่เพียงพอ จินเฟยเหยาจึงนำเปลวเพลิงสูงครึ่งตัวคนออกมาส่องสว่างภายในถ้ำ
จินเฟยเหยาวนดูรอบหนึ่ง พบว่าถ้ำแห่งนี้มีขนาดไม่ใหญ่นักกว้างเพียงสามสี่จั้งกว่าเท่านั้น ไม่มีสิ่งใดเลยนอกจากก้อนหิน หรือว่านี่คือถ้ำที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ที่จริงไม่มีอะไรเลย แต่ถ้าไม่ใช่ที่นี่จุดสีแดงจะอยู่ที่ใด!
ทันใดนั้น ดูเหมือนนางจะเห็นอะไรบางอย่างบนพื้น นางชูบอลไฟแล้วเดินเข้าไปดู ในใจไม่รู้ว่ายินดีหรือกังวล
บนพื้นมีวงเวทส่งตัวอันหนึ่ง ความแตกต่างจากวงเวทอื่นๆ เพียงอย่างเดียวคือเป็นสีเทาตุ่นๆ นอกจากสกปรกแล้ว อีกความหมายหนึ่งคือบนนั้นไม่มีศิลาวิญญาณ นี่แสดงว่าจินเฟยเหยาต้องเสียศิลาวิญญาณอีกแล้ว
“ทางที่ดีเจ้าใช้ศิลาวิญญาณน้อยๆ หน่อย ไม่เช่นนั้นเกรงว่าถึงข้าอยากจะใช้เจ้าก็คงใช้ไม่ไหว” จินเฟยเหยาถอนหายใจอย่างจนปัญญา ปกติไม่ค่อยรู้สึกว่าศิลาวิญญาณสำคัญ เวลานี้จึงพบว่าศิลาวิญญาณยังสำคัญกว่าอาหารอีก!
สะบัดแขนเสื้อ สายลมก็พัดมาแล้วกวาดฝุ่นทั้งหมดบนวงเวทส่งตัวไป ลวดลายของวงเวทส่งตัวทั้งหมดจึงเผยออกมา
วงเวทส่งตัวอันนี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก ดูขนาดแล้วอย่างมา
