งเบื้องหน้าผู้บำเพ็ญเซียนชุดดำพร้อมผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนนั้น เพื่อแสดงความเคารพผู้บำเพ็ญเซียนชุดดำจึงลุกขึ้นทำท่าเชื้อเชิญ จินเฟยเหยานั่งลงอย่างไม่เกรงใจ ส่วนผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนนั้นก็ลอยไปราวกับภูติพราย
“คฤหาสน์อินของพวกเจ้าพิเศษอย่างยิ่ง รอบด้านมืดครึ้ม ชั้นสิบเจ็ดน่าจะอยู่ใต้ดินสินะ?” จินเฟยเหยานั่งบนเก้าอี้ศิลาที่แข็งและไม่มีความรู้สึกสบายแม้แต่น้อย เอ่ยยิ้มๆ กับผู้บำเพ็ญเซียนที่อยู่ในหมอกดำฝั่งตรงข้าม
ผู้บำเพ็ญเซียนชุดดำเอ่ยวาจาอย่างเย็นชา “ผู้อาวุโส สายตาแหลมคม ที่นี่อยู่ใต้ดินจริงๆ ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสคิดจะขายวิญญาณแบบใด?”
คำพูดของเขาดูเหมือนเอ่ยชมเชยอย่างสุภาพ แต่เนื่องจากน้ำเสียงทั้งแข็งกระด้างทั้งเย็นชา กลับทำให้คนรู้สึกว่าผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมคนนี้เย่อหยิ่งจริงๆ น้ำเสียงและท่าทางราวกับทระนงตนว่ายอดเยี่ยมอย่างยิ่ง
ครุ่นคิดว่าคนฝึกเคล็ดวิชาชั่วร้ายก็มีนิสัยแบบนี้ จินเฟยเหยาจึงคร้านจะเอาเรื่องเขา อย่างไรผู้อื่นก็ยังเอ่ยปากเรียกว่าผู้อาวุโสไม่หยุด
“ข้าคิดจะขายวิญญาณผู้บำเพ็ญเซียนสักหน่อย ปริมาณไม่มาก แค่สี่หมื่นกว่าดวง” จินเฟยเหยานำขวดบรรจุวิญญาณออกมาวางไว้บนโต๊ะศิลา
ผู้บำเพ็ญเ
