ควันเป็นสายๆ
ขั้นตอนนี้ต้องใช้เวลาอยู่บ้าง จินเฟยเหยาดื่มน้ำชาที่ดวงวิญญาณส่งมาให้รอ จินเฟยเหยายกถ้วยชา เชื่อมั่นอย่างยิ่งว่า เจ้านายของคฤหาสน์อินแห่งนี้ต้องเป็นคนบ้าที่ไม่มีเรื่องอะไรก็นอนสุสานและอนุภรรยาเป็นศพแข็งทื่อ
คนปกติต้องไม่ให้แขกใช้ถ้วยชาแบบนี้ ด้านล่างถ้วยเป็นกระดูกมืออันแห้งเหี่ยวในมือมีหัวกะโหลกครึ่งซีก ภายในหัวกะโหลกใส่น้ำชาสีแดงโลหิต ความรู้สึกกระหายเลือดอย่างหนึ่งปรากฏขึ้นบนถ้วย
นั่งคราหนึ่งเป็นเวลาสามชั่วยาม นอกจากน้ำชาประหลาดที่มีสีแดงราวกับโลหิตสดทว่ารสชาติเหมือนน้ำชาธรรมดา ระหว่างนั้นก็ไม่เคยยกอาหารใดๆ มาให้ จินเฟยเหยารออย่างเบื่อหน่ายจนพยายามจะนับว่าวิญญาณที่ลอยไปลอยมาในหอวิญญาณมีมากเพียงใดเป็นการฆ่าเวลา
“ผู้อาวุโส เจดีย์กระดูกดูดวิญญาณเข้าไปหมดแล้ว” ในบรรยากาศที่ทำให้คนรู้สึกง่วงเหงา ในที่สุดเจดีย์กระดูกก็หยุดดูดวิญญาณ
จินเฟยเหยานำขวดหยกมามองดูด้านใน เกลี้ยงเกลาแล้วจริงๆ ไม่มีอะไรเหลือเลย “มีเท่าไร?”
ผู้บำเพ็ญเซียนชุดดำหยิบเจดีย์กระดูกขึ้นและถ่ายทอดพลังเข้าไป เจดีย์กระดูกส่งจำนวนวิญญาณและระดับขั้นมาให้เขาโดยอัตโนมัติ “ปริมาณวิญญาณที่ผู้อาวุโสได้มามีไม่น้อยจริงๆ วิญญาณขั้น
