เอียดอยู่ครู่หนึ่ง จินเฟยเหยาจึงกระพริบตาเอ่ยถามว่า “ข้านึกไม่ออกว่าเจ้าเป็นใคร?”
สตรีผู้นั้นตะลึงงัน ทว่ากลับรู้สึกว่านี่เป็นเรื่องปกติยิ่ง จึงถอนใจเบาๆ พลางเอ่ยว่า “วันนั้นต้องขอบคุณที่เจ้าให้ยาตานเม็ดนั้นกับข้า ตอนนี้เจ้าเป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่แล้ว ทว่าข้ากลับเป็นเพียงผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานช่วงปลายที่ไร้ประโยชน์ เจ้าจำข้าไม่ได้ก็เป็นเรื่องปกติ”
“ยาตาน?” พอพูดแบบนี้ จินเฟยเหยาจึงค้นหาในความดีอันน้อยนิดจนน่าสงสารที่ตนเองเคยทำทันที นางทำความดีไม่กี่เรื่อง อีกทั้งปกติยังยากจนสุดๆ เรื่องมอบยาให้คนอื่นฟรีๆ นางจะจำไม่ได้ได้อย่างไร
สิ้นเสียงของตนเอง นางก็นึกออกทันที ดังนั้นจึงชี้คนผู้นี้แล้วตะโกนว่า “หลิ่วฉี่ปอ!”
……………………………….
[1] ข้ามแม่น้ำแล้วรื้อสะพาน หมายถึง พอถึงจุดหมายแล้วก็ถีบหัวส่งคนที่เคยช่วยเหลือทิ้ง
[2] ฉีหลิน คือ กิเลน
[3] โห่ว ชื่อสัตว์ในตำนานเทพ กินคน เป็นดาวข่มของมังกร มีนิสัยชอบเฝ้ามอง