ยงดังฟุ่บ เด็กหญิงมีปีกขนาดเท่าฝ่ามือมุดออกมาจากใต้กองทราย บนร่างนางไร้อาภรณ์ กลับมีแสงเจ็ดสีโอบล้อมส่องประกายวิบวับ หิ้วถุงเฉียนคุนบินมาข้างกายเหรินเซวียนจือ
จากนั้นได้ยินนางใช้น้ำเสียงอ่อนหวานเอ่ยว่า “ใต้เท้า ครั้งหน้าท่านอย่าทำเรื่องเช่นนี้อีกเลย นี่เป็นสิ่งไม่ดี”
“เสี่ยวเตี๋ย ข้าต้องกลายเป็นผู้บำเพ็ญเซียนที่มีพลังสูงส่งจึงเป็นประโยชน์ต่อคนส่วนมาก ผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนนี้ยินยอมสละตนเองเพื่อความปรารถนานี้ นางตามข้ามาจนถึงที่นี่ เจ้าก็เห็นด้วยตาตนเอง ข้าไม่อยากใช้วิธีนี้เพิ่มพลังการบำเพ็ญเพียรเลยสักนิด แต่นางมีความปรารถนาเช่นนี้ ข้าจะปฏิเสธนางได้อย่างไร ข้าช่างเป็นคนบาปจริงๆ” เหรินเซวียนจือหลุบตาลง เงาหลังแลดูอ้างว้างยิ่ง
“ใต้เท้า ข้าผิดไปแล้ว ข้าไม่สมควรว่าท่านแบบนี้ สตรีพวกนี้น่าชังยิ่ง ทำให้ใต้เท้าต้องลำบากแล้ว” คนตัวเล็กๆ ขยับปีกกระพริบแสง เอ่ยกับเหรินเซวียนจืออย่างอ่อนโยน
จินเฟยเหยามองสัตว์ภูติตัวนี้ด้วยสีหน้าประหลาดใจ นี่คือตัวอะไร ลักษณะแปลกประหลาด อีกทั้งสิ่งที่เหรินเซวียนจือพูดเมื่อครู่เป็นคำโกหกทั้งหมด เนื่องจากจอมปลอมเกินไป กลับทำให้คนสงสัยว่านี่ไม่ใช่ความจริง
มองเหรินเซวียนจื
