เทาเที่ยตัวนี้จึงคิดจะยึดครองร่างของตนเอง แต่เคล็ดวิชาทงเสินอยู่ที่ใด จินเฟยเหยานิ่งงัน ถึงนางจะรู้ว่าเคล็ดวิชาทงเสินถูกใส่ไว้ในเคล็ดวิชาสร้างร่างมาร แต่จะนำออกมาใช้อย่างไร นางกลับไม่รู้เลยสักนิด
คราวนี้ยุ่งแล้ว จินเฟยเหยาจึงนึกได้ว่าจอมมารหลงไม่เคยบอกตนเอง เจ้าหมอนี่น่าชังจริงๆ หรือเขาคิดจะเฝ้าอยู่ข้างๆ ตอนตนเองเจี๋ยหยวนอิง จากนั้นมองตนเองเลื่อนขั้นจึงยอมลงมือ
จินเฟยเหยาไม่มีทางเลือกได้แต่ฝืนสู้กับเทาเที่ย ในเมื่อเจ้าคิดจะกินข้า เช่นนั้นข้าจะกินเจ้าก่อน ไม่ว่าอย่างไร ต่อให้ไม่รู้วิธีใช้เคล็ดวิชาทงเสิน ขอเพียงกินเทาเที่ยให้หมด เจ้าก็ไม่มีทางมากลืนกินข้าได้
จินเฟยเหยาพุ่งเข้าไปด้วยความคิดเช่นนี้ ใช้ปากคนปะทะปากกว้างของเทาเที่ย ดูสิว่าใครจะกลืนกินอีกฝ่ายก่อน
นางต่อต้านเทาเที่ยตั้งแต่เริ่มเจี๋ยหยวนอิง ส่วนสำนักเทียนตี้ที่อยู่ภายนอกกลับมองปรากฏการณ์ประหลาดมาหนึ่งเดือนแล้ว อากาศเปลี่ยนเป็นเลวร้ายจริงๆ
ตอนนี้มั่นใจแล้วว่ามีคนกำลังเจี๋ยหยวนอิงที่นี่ บรรดาผู้อาวุโสของสำนักเทียนตี้จึงไม่เฝ้ามองอยู่เฉยๆ อีก พวกเขานำศิษย์ทั้งหมดกลับสำนัก จับตาดูปรากฏการณ์ประหลาดของผู้บำเพ็ญเซียนคนนี้อย่างเงียบๆ
