าะเลี้ยงวิญญาณร้องดังไปถึงขอบฟ้า ทำให้ผู้ได้ยินหลั่งเหงื่อเย็นโซมกาย
ภายใต้การโจมตีอย่างดุร้ายของจินเฟยเหยา สัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณอ่อนปวกเปียกไปทั้งตัว ในลำคอส่งเสียงอู้อี้และค่อยๆ ขาดใจตาย อย่าสิ้นเปลืองอาหารใดๆ จินเฟยเหยาใช้กรงเล็บแหลมคมฟาดทีหนึ่งก็ดึงตานสัตว์ปิศาจของสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณออกมา ตานสัตว์ปิศาจที่ราวกับหยวนอิงของคนทำให้นางตะลึงงันเล็กน้อย จากนั้นได้ยินภายในวงเวทดวงตาสวรรค์ชักนำสายฟ้าเกิดเสียงดังสนั่นทันที
นางเงยหน้าขึ้นมอง เบื้องหน้าเป็นแสงสีขาวแถบหนึ่ง อัสนีสวรรค์ระเบิดแล้ว! คลื่นการโจมตีอันแข็งแกร่งกวาดพัดมา ซากของสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณถูกทำลายทันที จินเฟยเหยารีบโยนตานสัตว์ปิศาจเข้าปากแล้วใช้กรงเล็บจิกพื้นแน่น
หลังคลื่นการโจมตีผ่านพ้น รอบด้านเละเทะระเกะระกะ น้ำพุความฝันไม่เหลือแม้เงา ป่าทึบรอบด้านก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย กะโหลกที่เปล่งแสงขึ้นสู่ท้องฟ้าเหล่านั้นกลายเป็นธุลี เมฆดำบนท้องฟ้าหายไปจนเกลี้ยง ไม่มีติงจั๋ว และไม่มีหลง ร่างแยกยิ่งหาไม่พบเลยสักนิด
จินเฟยเหยานิ่งอึ้ง ขณะกำลังจะหัวเราะอย่างยินดีก็ได้ยินเสียงอันคุ้นเคยดังมาจากด้านหลัง “เมื่อครู่เจ้านึกว่าข้าตายแล้วและกำลัง
