ื้องหน้านาง โล่สกัดกั้นดาบนี้และกระแทกลงบนร่างจินเฟยเหยาทันที
นางใช้กายเนื้อยันทงเทียนหรูอี้เอาไว้ จากนั้นโยนกะโหลกลงในหลุมและยังไม่ลืมมองแวบหนึ่งว่าเบ้าตาหันขึ้นหรือไม่ นางเห็นเบ้าตาเอียงไปด้านข้างก็รีบใช้กรงเล็บทำให้ตรงแล้วใช้มือกลบดิน
ในเวลานี้เอง ดาบที่สามของมนุษย์วารีก็ฟันมา ทงเทียนหรูอี้สั่นสะเทือนจนหดกลับเป็นลักษณะเดิม ส่วนดาบวารีเล่มนั้นฟันเข้าที่ไหล่ซ้ายของจินเฟยเหยา
“อ๊า!” นางเจ็บจนร้องลั่น โลหิตสดกระเซ็นออกมาจากบาดแผล นางหมุนตัวไปแว้งกัดมนุษย์วารี มนุษย์วารีกลายเป็นน้ำสาดกระจายลงพื้นทำให้จินเฟยเหยากัดพลาด
นางเดือดดาลอย่างยิ่งใช้อุ้งเท้าตบบ่อน้ำพุความฝันหลายครั้งจากนั้นโอบบ่อน้ำพุความฝันแล้วกัดแทะ เทาเที่ยก็คือเทาเที่ย ฟันอันคมกริบสามารถกัดแทะขอบบ่อน้ำที่ทุบตีไม่แตกหักจนพังหลายชิ้น ส่วนมนุษย์วารีรวมตัวขึ้นใหม่ยืนถือดาบวารีอยู่กลางอากาศอีกครั้ง
ในชั่วพริบตาที่กะโหลกจัดวางเสร็จสิ้น หลงที่อยู่บนไหล่เขาก็รู้เรื่องนี้ทันที สองมือของเขาประกบกันและผนึกคาถาอย่างรวดเร็ว คาถานี้ยาวนานจริงๆ และคลอด้วยเสียงร้องคำรามของจินเฟยเหยาอยู่ตลอด ใช้เวลาไปไม่น้อยจึงร่ายเสร็จสิ้น
หลง
