กษ์อย่างรวดเร็วไปสกัดกระบี่บินเล่มนั้นไว้เสียงดังเคร้ง โล่ยักษ์เห็นได้ชัดว่าโปร่งใส ตรงกลางมีริ้วสีแดงและสีทองปะปนอยู่เล็กน้อย โล่ยักษ์และกระบี่บินปะทะกันเสียงดัง
นี่คืออะไร! ทุกคนตะลึงงัน เทาเที่ยยังมีของวิเศษแก่นชีวิตด้วย?
ในเวลานี้เอง เทาเที่ยอ้าปาก แสงสีขาวอีกสายหนึ่งก็ลอยออกมา ค้อนหัวสุนัขป่าอันหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ ทุบกระบี่บินที่กำลังต่อกรกับโล่ยักษ์ กระบี่บินส่งเสียงดังติงแล้วก็ถูกค้อนหัวสุนัขป่ากระแทกออกไป
ทงเทียนหรูอี้ภายใต้เจตจำนงของเทาเที่ยกลายเป็นรูปร่างนานาชนิดโจมตีใส่ผู้บำเพ็ญเซียนรอบด้าน จากนั้นมันก็สลัดหลุดออกจากเวทป้องกัน กระโดดขึ้นงับแขนของผู้บำเพ็ญเซียนขั้นว่างเปล่าคนหนึ่งขาดจึงหลบหนีออกจากวงล้อม
“โจมตี! โจมตี! อย่าให้มันหนีไปได้!” เสียงเร่งเร้าอย่างรีบร้อนดังขึ้นในหมู่ผู้บำเพ็ญเซียน
จู๋ซวีอู๋นอนอยู่บนพื้น มองแขนของผู้บำเพ็ญเซียนขั้นว่างเปล่าที่ถูกมันคาบหนีไป พลันเอ่ยว่า “ถ้าตอนนั้นข้าบอกนางตรงๆ จากนั้นเลี้ยงอาหารนาง เกรงว่าคงไม่กลายเป็นเช่นนี้ อ้อมค้อมก็เป็นความผิดอย่างหนึ่งสินะ หึหึหึ”
นอกจากเขา ผู้บำเพ็ญเซียนคนอื่นๆ ต่างหัวเราะไม่ออก เป็นไปไม่ได้ที่จะล้อ
