โลหิตพลุ่งขึ้นมาราวกับมีบางอย่างคิดจะทะลวงออกจากหัวใจ รู้สึกไม่สบายอย่างยิ่ง
ใช้โลหิตเป็นลูกธนู คิดไม่ถึงว่าจะควบคุมโลหิตของอีกฝ่ายในความว่างเปล่าได้ จากนั้นเปลี่ยนแรงเป็นลูกธนูยาว มิน่าเล่าผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมคนเมื่อครู่จึงตายอย่างง่ายดายและไม่มีคนพบเห็นว่าลงมืออย่างไร ที่แท้ลูกธนูไม่ได้ยิงมาจากภายนอก ทว่าใช้โลหิตในหัวใจสร้างขึ้น
แต่สิ่งที่ทำให้จินเฟยเหยาโล่งอกนิดๆ คือคิดไม่ถึงว่าหงจะเชื่อสิ่งที่นางพูด ที่จริงสิ่งที่นางพูดล้วนเป็นความจริง ใต้เท้าหลงมีไฝด้านล่างตันเถียนจริงๆ วันที่ปล่อยใต้เท้าหลงออกมา เขาเปลือยกายไม่สวมอะไรเลยเป็นเวลานาน อย่าว่าแต่ไฝเลย เกรงว่าแม้แต่ขนาดก็เดาออก แต่จินเฟยเหยาไม่อยากพูดเรื่องนี้ให้หงฟัง ผู้ใดจะรู้ว่าเขาเคยเห็นขนาดของจอมมารหลงหรือไม่ ไม่ว่าจะเคยเห็นหรือไม่เคยเห็น ดูเหมือนถามแล้วจะเป็นเรื่องวอนหาที่ตาย
ตอนนี้หงไม่ว่างมายุ่งกับจินเฟยเหยา ผู้บำเพ็ญเซียนบนเรือเหาะไม่รอให้เรือจอดก็กระโดดลงมาเข้าร่วมการต่อสู้ หุ่นเชิดมีชีวิตจำนวนสี่ร้อยกว่าคนของเขาไม่พอใช้เสียแล้ว
เห็นเขาแสดงความสามารถอันยอดเยี่ยม สะบัดมือโยนหุ่นเชิดมีชีวิตอีกห้าร้อยตัวออกมา คุณภาพของหุ่นเชิด
