“หนึ่งก้อน สองก้อน สามสี่ก้อน ศิลาวิญญาณทั้งหมดบินเข้ากระเป๋าข้า” จินเฟยเหยาส่งเสียงฮัมเพลงไม่เป็นทำนอง กลายเป็นทิวทัศน์อย่างหนึ่งในอุโมงค์เหมืองซันจือ
เสียงของนางดังสะท้อนไปตามถ้ำเหมือง และล่องลอยไปในอุโมงค์เหมืองแต่ละสาย ผู้บำเพ็ญเซียนที่ขุดเหมืองแทบทั้งหมดล้วนได้ยินนางร้องเพลงที่แต่งเอง
เพียงแต่ทำนองที่ดังมาแต่ละครั้งไม่เหมือนกัน บางครั้งเป็นทำนองรื่นเริง บางครั้งเป็นทำนองประหลาดราวกับไคว่ซู[1] หลายครั้งเหมือนกับท่องคาถาที่ทำให้คนง่วงเหงาหาวนอน อีกทั้งในสิบวันยังมีช่วงเวลาครึ่งหนึ่งที่เหมือนนางอมสิ่งของอยู่ในปากแล้วร้องเพลงเสียงอู้อี้
ตอนแรกยังรู้สึกว่าน่าสนใจ ภายในถ้ำเหมืองที่เงียบสงบคึกครื้นขึ้นมาเล็กน้อย ทว่าพอเวลาผ่านไปนานเข้า ร้องเพลงนี้ซ้ำไปซ้ำมาบ่อยๆ ก็ทำให้คนรู้สึกรำคาญ
อีกทั้งฟังเนื้อร้องของนาง เห็นได้ชัดว่าคิดจะยึดศิลาวิญญาณเป็นของตนเอง ทว่าทุกคนต่างก็รู้ดีว่าหนูตัวเล็กๆ ขนสีทองไม่ใช่ชนชั้นกินเจ เคยมีคนขโมยศิลาวิญญาณ สุดท้ายถูกตรวจสอบพบ ฮุบไม่ได้นั้นยังง่ายดายไป ถูกทุบตีจนอาจารย์ของตนเองจำไม่ได้จึงเป็นวิธีปกติ
“เอ๋! นี่คืออะไร ศิลาวิญญาณชั้นยอด! ฮ่าๆๆ ข้ารวยแล้ว!” ในอุโมงค์เหมื
