การบำเพียรเพียรต่ำต้อย คนที่มีพลังการบำเพ็ญเพียรต่ำที่สุดคือผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวม ดังนั้นเมืองซันจือจึงไม่มีร้านน้ำชาและร้านอาหาร นอกจากร้านขายอาวุธเวทและร้านขายยาหลายร้านก็เป็นแผงแบกะดินเล็กๆ จำนวนนับไม่ถ้วนและร้านขายพื้นที่มิติร้านนั้น
จินเฟยเหยาไม่มีที่ไปจึงเดินบนถนนในเมืองซันจืออย่างเงียบๆ บอกว่าเป็นถนนที่จริงคือที่ว่างใต้ต้นไม้ ขณะที่นางกำลังครุ่นคิดว่าจะกลับไปขุดเหมืองต่อหรือจะออกไปล่าสัตว์ปิศาจเองหรือจะไปเยี่ยมไห่หลันอินว่าครึ่งปีนี้ยายนี่เป็นอย่างไรบ้าง
ก็เห็นการป้องกันนอกเมืองซันจือพลันเกิดแสงสีเหลือง จากนั้นได้ยินเสียงคนใช้เสียงราวกับสุกรถูกเชือดตะโกนขึ้นว่า “แย่แล้ว เผ่ามารบุกโจมตีเมืองซันจือ ทุกคนรีบออกมารับศึก เผ่ามารบุกโจมตีแล้ว!”
“อะไรนะ! โชคร้ายขนาดนี้เชียว!” จินเฟยเหยาตะลึงงัน เห็นผู้บำเพ็ญเซียนจำนวนมากเหาะออกไปนอกเมืองซันจือ นางเหยียบทงเทียนหรูอี้ ติดตามทุกคนมานอกเมืองซันจือทันที
เห็นเบื้องหน้ามีกองทัพเผ่ามารปรากฏขึ้น จินเฟยเหยาอดส่งเสียงขำออกมาไม่ได้
เผ่ามารกล้าเกินไปแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะพาลูกสมุนขั้นหลอมรวมที่มีเส้นผมต่างสีสันกันมาเพียงสิบคน อีกทั้งท
