้วบี้ตนเองให้ตายได้พวกนั้น ครุ่นคิด แล้วตัดสินใจเดินอ้อมหลุมลึกนี้ แบกเปลือกหอยทากของตนเองเร่งรุดเดินทางต่อ
ทว่าตอนนางเพิ่งหมุนตัวเตรียมกลับเข้าไปในเปลือกหอยทาก เสียงร้องขอความช่วยเหลือของสตรีที่ได้ยินไม่ชัดก็ลอยตามลมมาจากในหมู่บ้านของยักษ์ตาเดียวด้านล่าง
“ทำไมต้องถูกยักษ์ตาเดียวพวกนี้จับตัวไปด้วย ทำให้คนอื่นลำบากจริงๆ” จินเฟยเหยาเหน็บแนมอย่างไม่ยินยอม
ก่อนหน้านี้นางนั่งอยู่บนทงเทียนหรูอี้ในเปลือกหอยทาก เหาะเรียดพื้น ค่อยๆ ผลักเปลือกหอยทากที่ปลอมตัวออกเดินทาง รอจนจินเฟยเหยาผลักเปลือกหอยทากเดินทางมาถึงที่นี่ อีกนิดเดียวถ้าไม่ทันระวังก็จะร่วงลงไปในหลุมลึกทั้งเปลือกทั้งคนแล้ว
ร่วงลงไปนั้นไม่เป็นไร แต่ยักษ์ตาเดียวด้านล่างกลับทำให้จินเฟยเหยาตกตะลึง นางเคยได้ยินเรื่องของสัตว์ปิศาจกึ่งมนุษย์กึ่งปิศาจแบบนี้มา ทว่าเพียงเคยเห็นรูปสัตว์ปิศาจในป้ายหยกเท่านั้น ตาเดียวรูปร่างมนุษย์ เหมือนกับคนในหมู่บ้านนี้อย่างไรอย่างนั้น คิดไม่ถึงว่าสัตว์ปิศาจจะสร้างหมู่บ้านได้! เห็นฝีมือหยาบๆ เหล่านี้ แต่เป็นบ้านขนาดใหญ่ที่สามารถให้คนอาศัยได้อย่างเห็นได้ชัด จินเฟยเหยาทอดถอนใจ
ยักษ์ตาเดียวพวกนี้สูงเกินไป ยักษ์ธรรมด
