านของเผ่ามนุษย์ธรรมดา ทว่าสัตว์ปิศาจที่มาแทนสุกรและสุนัขพวกนี้ ระดับต่ำที่สุดก็เป็นสัตว์ปิศาจขั้นห้า นกที่มีดวงตาและปีกสีดำตัวอ้วนใหญ่พาลูกสิบกว่าตัวเดินเล่นอยู่ด้านข้าง ลูกนกขนปุกปุยที่เพิ่งเกิดมาได้ไม่นานเหล่านี้ยังตัวสูงกว่าจินเฟยเหยาเสียอีก
จินเฟยเหยาซ่อนอยู่ด้านหลังหม้อดินผุพังใบหนึ่ง โผล่ศีรษะออกมามองทางกระท่อมก็เห็นยักษ์ตาเดียวตนหนึ่งนั่งยองๆ อยู่หน้าประตูกระท่อม มือถือหนอนผีเสื้อยาวสามชุ่นกำลังยัดใส่กรงหยาบๆ ส่วนในกรงมีเสียงหวาดกลัวดังมา “ช่วยด้วย! รีบเอาออกไปนะ ข้าไม่กินหนอนผีเสื้อ! ช่วยด้วย ข้ากลัวเจ้านี่ที่สุด รีบเอาออกไปนะ! เอาออกไป!”
เห็นคนตัวเล็กๆ ด้านในไม่ยอมกินหนอนผีเสื้อ ยักษ์ตาเดียวตนนี้ดูเหมือนจะไม่พอใจ เขาโยนหนอนในมือลงพื้นลุกขึ้นยืนและเหยียบหนอนผีเสื้อจนเละ จากนั้นก็เดินจากไปอย่างมีโทสะ
จินเฟยเหยามองหนอนผีเสื้อถูกเหยียบจนเละก็ราวกับมองเห็นอนาคตของตนเอง
หลังยักษ์ตาเดียวจากไป ในกรงก็มีเสียงสตรีร่ำไห้ดังมา จินเฟยเหยาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากมองซ้ายมองขวาพอเห็นว่าไม่มีคนก็เดินเข้าไปใกล้และตะโกนใส่กรงอย่างระมัดระวัง “นี่ ในนั้นเป็นสหายผู้บำเพ็ญเซียน
