“อะไรก็ได้หรือ?” จินเฟยเหยาเอ่ยถามอย่างสงสัย
สยงเทียนคุนพยักหน้าอย่างจริงจัง “ใช่ ต่อให้เจ้าคิดว่าเป็นสิ่งที่ไม่มีใครรู้ก็สามารถถามได้”
“ท่านรู้เรื่องมากมายขนาดนี้เลยหรือ?” จินเฟยเหยาสงสัยอยู่บ้าง เคล็ดวิชาเหล่านี้มิใช่เคยอ่านแล้วจะรู้ได้ เคล็ดวิชาที่ซื้อได้ตามตลาดเป็นเพียงสิ่งของธรรมดาที่ทุกคนต่างก็รู้ สิ่งของดีๆ ล้วนถูกสำนักหรือบุคคลซ่อนไว้ ไม่ให้เผยแพร่ออกไปตามใจชอบ
“เจ้าเพียงถามมา ข้าสามารถช่วยเจ้าหาได้” สยงเทียนคุนไม่คิดจะอธิบายปัญหานี้มาก เพียงเอ่ยอย่างมั่นใจ
“ก็ได้ ให้ข้าคิดดูหน่อย” จินเฟยเหยาครุ่นคิด นางไม่อยากพูดเรื่องจินตันของตนเองออกไป ไม่รู้ว่าเพราะสาเหตุใด นางจึงไม่ยินยอมบอกเรื่องนี้กับผู้อื่น มีความรู้สึกเหมือนอยากพูดแต่พูดไม่ออก ส่วนเคล็ดวิชาอื่นนางก็ไม่รู้ว่าสมควรถามอะไร
ทันใดนั้นจินเฟยเหยาก็นึกถึงหุ่นเชิดที่ถูกเผาเป็นฟืนย่างเนื้อกิน ถ้าค้นคว้าหุ่นเชิดเหล่านี้ได้ก็สามารถให้หุ่นเชิดดูแลหญ้าวิญญาณในเกาะลอยได้ ที่ดินไม่กี่หมู่ถึงเล็กไปหน่อยก็สามารถไถคราดเพิ่มได้อีก ตอนนี้ไม่มีคนดูแล วัชพืชสูงเลยตัวคนแล้ว และยังมีมดหนึ่งผลึกที่ยังถ่ายศิลาวิญญาณได้น่าผิดหวังเนื่องจากไม
