เกาะลอยได้เล็กๆ ใช้เวลาหนึ่งเดือนกว่าจึงทะลุผ่านบริเวณฮุ่นตุ้นที่ปกคลุมไปด้วยไอหมอก หลังจากได้เห็นท้องฟ้าสีครามและเมฆขาวอีกครั้งก็กระแทกลงในหุบเขาแห่งหนึ่ง
เกาะลอยได้ขนาดสิบหมู่กระแทกลงในหุบเขาอย่างหนักหน่วงทำลายหุบเขาไปครึ่งหนึ่งในพริบตา หนึ่งในสามของเกาะลอยได้กระแทกเศษหิน จินเฟยเหยาถูกการสั่นสะเทือนทำเอาหัวหมุนตาลาย หลังจากลุกขึ้นยืนในพื้นที่เกาะลอยได้ ก็เริ่มพินิจหุบเขาที่ถูกทำลายจนเละเทะ
เกาะลอยได้มีประโยชน์อย่างหนึ่ง ไม่ว่าภายนอกบอลแสงจะเป็นทิศทางใดหรือหมุนอย่างไร มันก็จะหันหน้าไปข้างหน้าและตั้งอย่างมั่นคงชั่วนิรันดร
เสียงดังขนาดนี้กลับไม่ได้เรียกคนมามุงดู ท่าทางใกล้ๆ นี้น่าจะไม่มีใคร ภูเขาเขียวขจีลำธารใสกระจ่างรอบด้าน ไม่เห็นร่างใครสักคน จินเฟยเหยาจึงไม่แน่ใจว่านางอยู่ที่โลกเผ่ามารหรือโลกวิญญาณเป่ยเฉิน
เวทมนตร์ที่ใช้ควบคุมเกาะลอยได้ประโยคนั้นติดอยู่ในสมองจินเฟยเหยาอย่างแน่นหนา นางพาพั่งจื่อและต้านิวออกจากเกาะและเก็บเกาะลอยได้ชั่วคราว
หลังจากเก็บเกาะลอยได้ นางเพิ่งคิดจะออกไปสำรวจว่าที่นี่เป็นที่ใด พลันรู้สึกว่าเกาะลอยได้มีบางอย่างไม่ถูกต้อง ดังนั้น จินเฟยเหยาไม่ได้เปลี่ยนเกาะลอยได้ให้ใหญ่ขึ้นทว่าใช้การรับรู้ไปสัมผัสเกาะลอยได้โดยตรง นางพบว่าเข้าเกาะลอยได้ในมือไม่ได้ คิดจะลองนำสิ่งของในเกาะลอยได้ออกมาเช่นดินบนพื้นหรือชามที่ทิ้งไว้บนพื้นก็ล้มเหลว
จินเฟยเหยาตะลึงงัน ถ้าจะเข้าเกาะ
