กลับคืนมาได้ ทว่าสายตาเหล่านั้นไม่ได้ชื่นชมแต่เป็นสายตาหลบเลี่ยงและหวาดกลัวทำให้นางรู้สึกไม่สบายใจ
นางหาร้านหลอมอาวุธที่ถือว่าไม่เลวแห่งหนึ่ง ซื้อชุดแสงเงินแสงทองซึ่งเป็นอาวุธเวทชั้นยอดและชุดอาคมที่แพงที่สุดในร้านไป ถอดชุดขาดวิ่นออกและเปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงห้าสีสัน ภาพลักษณ์ของจินเฟยเหยาดีขึ้นหลายเท่าทันที แลดูมีปราณเซียนล่องลอย ไม่ใช่อันธพาลอีกต่อไป
ขอเพียงเป็นสถานที่ซึ่งมีร้านค้าขายสิ่งของฝึกบำเพ็ญ ย่อมขาดของสิ่งหนึ่งไม่ได้ นั่นคือซื่อเต้าจิง ไม่ได้อ่านซื่อเต้าจิงมาหกสิบปี จินเฟยเหยาซื้อมาหนึ่งฉบับ เดินออกจากถนนหลิวเซียน และค้นหาร้านอาหารธรรมดาแห่งหนึ่งเหมาชั้นสามทั้งชั้น นางบอกกับร้านว่าตนเองจะเลี้ยงแขก ให้พวกเขาจัดอาหารให้เต็มโต๊ะยี่สิบตัวของชั้นสาม แล้วเลือกตำแหน่งข้างหน้าต่างแห่งหนึ่งพลิกอ่านซื่อเต้าจิง
การค้าใหญ่มาถึงประตู ร้านอาหารแห่งนี้จึงรีบยกชาหอมชั้นยอดมา ให้เสี่ยวเอ้อร์หนึ่งคนยืนรับใช้อยู่ตรงประตูชั้นสาม เจ้าของร้านซึ่งเป็นคนธรรมดายังมองออกว่าจินเฟยเหยาเป็นผู้บำเพ็ญเซียน
น้ำชาที่ดื่มยังพอใช้ได้ จินเฟยเหยาค่อยๆ อ่านเนื้อหาในซื่อเต้าจิง ในขณะที่กวาดตาผ่านข่าวของโลกระดับดิน นางก็ตกตะลึงจนพ่นน้ำชาออกมาหมด
ในซื่อเต้าจิงเขียนถึงการสู้รบพัลวันของโลกระดับดินกลายเป็นสามขั้วอำนาจ สามขั้วอำนาจกำลังระดมกำลัง วางแผนช่วงชิงและยึดครองดินแดนของอีกฝ่าย และขั้วอำนาจหนึ่งในจำนวนนั้น คนที
