จินเฟยเหยาวนรอบเมืองวั่นเซียนสุ่ยก็ไม่พบเยวี่ยปู้ชิง
นางสอบถามถึงเกาะเล็กๆ ที่ตระกูลเยวี่ยอาศัยอยู่ ทว่าบริเวณนอกเกาะมีการป้องกัน ประตูใหญ่ก็มีองครักษ์เฝ้า นางเข้าไปไม่ได้ ไม่รู้ว่าเยวี่ยปู้ชิงอยู่ในบ้านหรือแล่นไปหานางคณิกาที่ใด อย่างไรเสียจินเฟยเหยาก็แสร้งทำเป็นว่ายน้ำในทะเลสาบ เช่าเรือปลาทองลำหนึ่งวนรอบเกาะตระกูลของเขาค่รึ่งวัน ก็ไม่เห็นเขาปรากฏตัว
นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตัดสินใจกลับเกาะเสี่ยวสือ หาสถานที่ให้พวกเนี่ยนซีอยู่ก่อน
หลังกางวงเวทวิญญาณสิบสองปิศาจอีกครั้ง นางก็ไม่ได้ขับเคลื่อนหมอกขาวในการป้องกัน ทั้งยังให้เนี่ยนซีนั่งอยู่ในศาลาเหมือนเมื่อก่อน นางเตรียมล่อเยวี่ยปู้ชิงมา แล้วค่อยแอบกำจัดเขาทิ้ง
จัดการเกาะเสี่ยวสือเรียบร้อย เพื่อป้องกันหลังจากเยวี่ยปู้ชิงเห็นตนเองแล้วเกรงว่าเรื่องจะแดงจึงไม่กล้าเผยโฉม จินเฟยเหยาจึงซ่อนตัว นี่ก็เพื่อหลังจากสังหารคนแล้วตนเองจะได้ปฏิเสธว่าไม่เกี่ยวข้อง
นางใช้ผ้าพันอก ปลอมตัวเป็นบุรุษ จากนั้นใช้เวทแปลงโฉมทำใบหน้าบุรุษให้ตนเอง จินเฟยเหยาซื้อเรือท่องเที่ยวเล็กๆ ลำหนึ่ง แล้วย้ายไปอยู่บนเรือท่องเที่ยว
ทุกวันนางจะตั้งเก้าอี้โยกไว้บนหัวเรือท่องเที่ยว นอนเอ้อระเหยอยู่บนนั้น ดื่มสุราโบกพัด ชื่นชมสาวงามของเกาะเสี่ยวสือ
จินเฟยเหยาอยู่ที่นี่ กินที่นี่ นอนที่นี่ บรรดาคุณชายเหล่านี้ได้ข่าวว่าเจ้าของเกาะไม่อยู่ ทั้งยังสามารถพบคนงามได้ ทุกคนก็กลับมา รอบเ
