ศิษย์พี่เฟิงหยิบชิ้นหนึ่งในนั้นขึ้นส่งให้จินเฟยเหยาถึงมือแล้วอธิบาย “นี่คือวงเวทที่ข้าศึกษาค้นคว้า สามารถเทียบได้กับวงเวทอื่นๆ ที่ใช้ธงอาคมและสัญลักษณ์วงเวท ข้อแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดคือเป็นวงเวทที่ใช้วิญญาณ”
“วงเวทวิญญาณ?” จินเฟยเหยาพินิจวงเวทวิญญาณซึ่งเป็นแผ่นโลหะสีเทาดำขนาดเท่าฝ่ามือในมืออย่างสงสัย ตรงกลางใส่ศิลาวิญญาณชั้นล่างหนึ่งก้อน โดยรอบมีลวดลายประหลาดสีเงิน รวมตัวเป็นลวดลายอาคมชนิดหนึ่ง ในนั้นยังฝังผลึกไม่ทราบชื่อหกเม็ดขนาดเท่าเมล็ดถั่วลันเตา
“เจ้าดูสิ” ศิษย์พี่เฟิงหยิบวงเวทวิญญาณชิ้นหนึ่งขึ้น ชี้ศิลาวิญญาณตรงกลางพลางเอ่ย “ข้อแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดคือศิลาวิญญาณก้อนนี้ วงเวทปกติไม่ต้องถ่ายเทพลังงานภายนอกใดๆ เข้าไป ใช้เพียงธงอาคมและสัญลักษณ์วงเวทก็สามารถขับเคลื่อนให้วงเวทเปลี่ยนแปลงไปโดยไม่อาจคาดเดา ทว่าวงเวทวิญญาณที่ข้าทำออกมา ถ้าไม่ใส่ศิลาวิญญาณก็ไม่มีประโยชน์”
“เช่นนี้มิใช่การกระทำที่ไร้ความจำเป็นหรือ ทั้งยังสิ้นเปลืองศิลาวิญญาณด้วย” จินเฟยเหยาถามอย่างไม่เข้าใจ ทำสิ่งของแบบนี้ออกมามีประโยชน์อันใด หรือว่ามีศิลาวิญญาณมากเกินไปจนใช้ไม่หมด เลยหาวงเวทมาผลาญเล่น?
ยามนี้ศิษย์พี่เฟิงยิ้มอย่างกระหยิ่มยินดี โดยเฉพาะยามเห็นผู้อื่นเอ่ยถามด้วยความสงสัย การอธิบายความคิดอันยอดเยี่ยมนี้อย่างหมดเปลือกทำให้เขาตื่นเต้น
เห็นเขากรีดมือวาดเท้าพลางเอ่ยว่า “ความลับอยู่ที่ฐานด้านล่างศิลาวิญญาณ เพราะเห