นึ่งตกอยู่บนพื้น ที่แท้นางใช้ป้ายลึกลับที่นำมาจากไป๋เจี่ยนจู๋ขว้างมาเป็นอาวุธลับ
ในดวงตาของไป๋เจี่ยนจู๋ปรากฏไอสังหารหวดไผ่เขียวในมืออีกครั้ง จินเฟยเหยาบินขึ้นไปกลางอากาศ กลายร่างเป็นแสงสีฟ้าลากเป็นทางยาวหลบหนีไปไกลสิบ
ไป๋เจี่ยนจู๋ใช้มือดูดป้ายลึกลับบนพื้นขึ้นมา แล้วเหยียบบนหมื่นลูกข่างไล่ตามไป แสงสองสายหนึ่งเขียวหนึ่งฟ้าไล่กวดกันกลางอากาศอย่างรวดเร็ว เร็วจนทำให้คนปากอ้าตาค้าง
จินเฟยเหยาสามารถควบคุมทิศทางของเวทหนีไฟนรกได้แล้ว ที่สำคัญคือสามารถควบคุมไฟนรกไม่ให้เผาเสื้อผ้าของตนเองจนเกลี้ยงอีก หันไปมองดูด้านหลังพบว่าไป๋เจี่ยนจู่ยังไล่กวดมาไม่ยอมเลิกรา อดด่าทอไม่ได้ “ทำอะไรน่ะ ยังไล่ตามมาอีก เจ้าวิญญาณอาฆาตที่ไม่ไปผุดไปเกิดเอ๊ย”
นี่นับว่านางโชคดี หมื่นลูกข่างของไป๋เจี่ยนจู่ไม่ใช่ของวิเศษที่ใช้สำหรับบินโดยเฉพาะ ดังนั้นระยะห่างระหว่างคนทั้งสองจึงไกลกันมาก ถ้าย่นระยะห่างเข้ามาใกล้ได้อาศัยไผ่เขียวที่ผ่าฟ้าทลายพิภพของไป๋เจี่ยนจู๋หวดเบาๆ แค่ทีเดียวก็สามารถสังหารนางที่อยู่กลางอากาศได้อย่างง่ายดาย
จินเฟยเหยาหนีพลางครุ่นคิดอย่างไม่เข้าใจ ตามเหตุผลแล้วตนเองน่าจะถือว่าเป็นบุคคลที่ร้ายกาจกว่าผู้บำเพ็ญเซียนที่อยู่ในขั้นเดียวกัน เหตุใดจึงถูกคนไล่ตามไปมาทั้งวันเมื่อใดจึงจะถึงตาตนเองแสดงอานุภาพไปไล่ตามผู้อื่นบ้าง
ในเวลาแบบนี้นางยังคิดเพ้อเจ้อได้ ไป๋เจี่ยนจู๋ที่ด้านหลังหมดความอดทนเพราะเวลาผ่านไปนานยังย่
