ปเสียอย่าง” จินเฟยเหยาปฏิเสธ
เห็นจินเฟยเหยามีท่าทางเด็ดขาด เขาเริ่มยุ่งยากใจขึ้นมา “แมวบินได้ถึงจะสวยงาม และขับขี่ได้ ทว่ากลับไม่มีพลังโจมตี ส่วนสิงโตวารีหยกตัวหนึ่งราคาหลายพันศิลาวิญญาณ หาเงินได้มากกว่าภารกิจที่เจ้ารับเสียอีก เจ้าก็ถือว่ารับภารกิจเพิ่มอีกครั้งเถอะ”
“ไม่ไป เจ้าเห็นว่าข้าโง่หรือ สิงโตวารีหยกเป็นสัตว์ปิศาจขั้นสาม ต้องเป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานช่วงปลายจึงสามารถไปล่ามันได้ เราสองคนจะไปเป็นอาหารให้มันหรือ?” ถึงราคาหลายพันศิลาวิญญาณจะฟังดูเยอะ ทว่านางไม่ติดกับดักนี้หรอก เทียบกับศิลาวิญญาณแล้วชีวิตน้อยๆ สำคัญกว่ามาก
หวาซีพลันยิ้มอย่างเจิดจรัสอย่างกะทันหัน “เจ้าวางใจเถอะ พวกเราไปจับลูก ไม่ต้องไปเผชิญหน้ากับมัน ข้ารู้ว่ามีสิงโตวารีหยกตัวหนึ่ง หลายวันนี้ใกล้จะออกลูกแล้ว ถึงตอนนั้นล่อแม่สิงโตวารีหยกออกไป พวกเราก็สามารถนำลูกไปได้”
“ผู้ใดจะเป็นคนชักนำสิงโตวารีหยกไป?” ปัญหานี้ต้องถามให้แน่ใจก่อน จินเฟยเหยาหรี่ตามองเขา
ข้ากับศิษย์พี่อีกคน พวกเจ้าเพียงแค่ตั้งใจเฝ้าระวังรอบด้าน จากนั้นคนอื่นๆ ก็เข้าไปในถ้ำหยิบลูกสิงโตวารีหยก เพราะมีเพียงข้าที่รู้ว่าสิงโตวารีหยกตัวนี้อยู่ที่ใด ดังนั้นข้าต้องได้สองตัว แต่ละครั้งสิงโตวารีหยกจะให้กำเนิดลูกอย่างน้อยที่สุดสองตัว อย่างมากที่สุดมีห้าหกตัว ถึงตอนนั้นก็ได้แต่ดูโชคแล้ว ต่อให้มีเพียงตัวเดียว ข้าก็จะให้เจ้า แมวบินได้ที่ติดค้างเจ้าไว้ขอเวลาใ