ามเรื่องของสำนักชิงโซ่วกับคนในร้าน ครึ่งชั่วยามต่อมา ตอนนางออกมาจากร้านงานคนกลาง ก็สอบถามสภาพการณ์ของสำนักชิงโซ่วได้ถึงเจ็ดแปดส่วน จากที่ร้านงานคนกลางรู้ สำนักนี้มีลักษณะเหมือนหวาซี เป็นสำนักที่เที่ยงธรรม จัดการเรื่องราวต่างๆ ด้วยเหตุผล มีชื่อเสียงในทางที่ดี และทั้งสำนักนอกจากเวทมนตร์พื้นฐานทั่วไปก็เพียงอาศัยเวทขับขี่สัตว์ ทั้งเบื้องบนเบื้องล่างในสำนัก ในตัวของแต่ละคนมีสัตว์ปิศาจอย่างน้อยที่สุดสิบชนิด
เมื่อชื่อเสียงของสำนักดีงามขนาดนี้คาดว่าปกติคนที่ดูแลศิษย์น่าจะเข้มงวดอย่างยิ่ง จินเฟยเหยาวางใจมากขึ้น หลังจากซื้อเคล็ดพลังวิเศษที่ร้านหนังสือ นางก็กลับมายังเรือนที่สี่สิบสี่
พวกเวิงเหล่าไม่อยู่ในเรือนนานแล้ว ในห้องข้างชั้นสองที่สูงกว่ากำแพงก็มืดมิด คนเหล่านี้ต่อให้อยู่ในบ้าน ก็ย่อมต้องฝึกบำเพ็ญอยู่ในห้อง จินเฟยเหยาไม่ได้ไปรบกวนอีก ทว่ากลับไปพักผ่อนในเรือนของตนเอง
หลายวันต่อมา นางอยู่ในเรือนเล็กของตนเอง เรียนรู้เวทมนตร์ในตำราเคล็ดพลังวิเศษคร่าวๆ ก่อน ภายใต้สภาพฝืนใจใช้เวทมนตร์ในตำราเคล็ดพลังวิเศษ นางปลูกเมล็ดหญ้าวิญญาณที่ซื้อมาทั้งหมดลงไป ขณะใช้หลังมืออันสกปรกเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก มองเห็นยันต์ถ่ายทอดเสียงใบหนึ่งลอยมา สั่นไม่หยุดอยู่ในเขตป้องกัน
นางหยิบยันต์ถ่ายทอดเสียงลงมาแล้วใช้มือฉีก ขณะเดียวกันกับที่ยันต์ถ่ายทอดเสียงกลายเป็นเถ้าถ่าน เสียงของหวาซีก็ดังขึ้น
สามวันต่อมา จินเฟยเหยาแต่งกา
