เศร้า เพราะพวกเขาถูกซ้อนแผน ซัทเซทถูกติดสัญญาณติดตามโดยไม่รู้ตัว เมื่อวาร์ปกลับสมาพันธ์ องค์กรลับจึงรู้ที่ตั้งของพวกเรา ทำให้โดนโจมตีเหมือนเมื่อก่อนหน้านี้ไม่มีผิด”
ข้าอ้าปากค้างอย่างตะลึงขณะที่คนอื่นๆ แทบนั่งไม่ติด ผิดกับชาเร็ตซึ่งยังนั่งนิ่ง ดวงตาเหม่อลอยมองถ้วยน้ำชาในมือราวกับเรื่องราวที่เจ้านายเล่ามาไม่เกี่ยวกับตนเอง
“กลาเซียสคาดการณ์ไว้แล้วว่าอาจจะเกิดประวัติศาสตร์ซ้ำร้อยเดิม ตอนย้ายสมาพันธ์จึงสร้างวงแหวนขนาดใหญ่เตรียมต้อนรับผู้บุกรุก ฉะนั้นไม่ต้องกังวลไปหรอกเหล่าเด็กน้อย ทันทีที่พวกนั้นผ่านประตู เวทมนตร์จะถูกกระตุ้นให้ทำงาน และ…”
เพล้ง!
“!!”
แก้วชาทั้งหกใบแตกและสลายกลายเป็นฝุ่นจางหายไปในอากาศ ราวกับสิ่งของพวกนี้ไม่เคยปรากฏมาก่อน
“เจ้าเกาะข้าทำไม”
“ข้าตกใจนี่” ข้าเอ่ยเสียงอ่อนกับโฟรเซน ปกติเจอเรื่องอะไรก็หลบหลังมันตลอด พอน้ำชาแตกคามือเลยกระโจนไปเกาะแขนมันทันที เป็นปฏิกิริยาที่ข้าเองก็ไม่รู้ตัว
“ว้า ชาเร็ตของข้าไม่สะดุ้งสะเทือนสักนิดเลยหรือ สงสัยต้องคิดแผนใหม่สักหน่อยแล้ว” ราพิตต์กล่าวด้วยสีหน้าผิดหวัง ทั้งที่ข้ากับจีเซลพากันนั่งลูบอกปลอบใจตัวเองกับสถานการณ์ตึงเครียดที่คนเล่าดันเล่นพิเรนทร์ซะอย่างนั้น ตัวข้าโดนโฟรเซนผลักไส ส่วนจีเซลได้ซีเอลช่วยลูบหลังปลอบประโลม
