ถึงห้องนั้นไม่ใช่แค่การตรวจสอบความเรียบร้อยในการย้ายที่พัก แต่เพราะมีธุระสำคัญต่างหาก “มีงานด่วนเข้ามาอีกแล้วน่ะเซอเซสคุง ภารกิจคราวนี้ยากกว่าเดิมมาก ไม่ค่อยเหมาะกับเด็กใหม่นัก แต่สมาชิกคนอื่นไม่ว่าง ข้าเลยมาสอบถามก่อนว่าเซอเซสคุงอยากรับไหม”
“ข้ารับขอรับ”
ขอย้ำว่าสถานะพี่เพลในใจข้าตอนนี้สูงส่งมาก บอกซ้ายคือซ้าย บอกขวาคือขวา ให้รับงานก็รับสิ จะยากแค่ไหนก็โยนมาได้เลย!
“ไม่เจียมตัว” เจ้าเสือพึมพำ
“แน่ใจหรือเซอเซสคุง” พี่เพลถามกังวล หากข้าปฏิเสธ เขาคงรับงานนี้เอง แต่พี่เพลเป็นถึงรองหัวหน้าสมาพันธ์ ย่อมต้องอยู่ดูแลความเรียบร้อยต่างๆ เพราะหัวหน้ากลาเซียสและคาเทลเรียสนั้นดูพึ่งพาไม่ค่อยได้
“แน่ใจขอรับ ต่อให้เป็นเด็กใหม่ แต่ข้าคือสมาชิกของสมาพันธ์แห่งสามภพ ไม่ว่างานจะยากขนาดไหนถ้าผู้จ้างวานจ่ายเงินมาแล้วข้าก็ต้องรับผิดชอบให้เสร็จสิ้นด้วยดี!”
“มุ่งมั่นดีมาก” พี่เพลยิ้มบาง “แต่งานครั้งนี้เป็นการส่งอาวุธสำคัญในสงครามนะ”
“ไม่เห็นจะน่ากลัวตรงไหนเลยขอรับ” ข้าเกาหัวแกรกๆ อย่างโล่งใจ พลันดวงตาเบิกโพลงตื่นตะลึง “ว่าไงนะ อาวุธ!? สงคราม!?”
“สมาพันธ์รับส่งทุกอย่าง เพราะฉะนั้นภารกิจอันตรายแบบนี้จึงมีเข้ามาบ่อยๆ น่ะ” พี่เพลยิ้มปลอบใจก่อนจะส่งปืนกระบอกหนึ่งให้แก่ข้า น้ำหนักของมันทำเอาต้อ
