ข้าไล่สายตาอ่านคร่าวๆ อย่างทำความเข้าใจ ก่อนจะเปิดกระดาษไปหน้าหลังๆ ซึ่งเป็นรายละเอียดเพิ่มเติมของลักษณะภูมิอากาศ สภาพแวดล้อม จำนวนประชากร และอีกมากมายเกี่ยวข้องกับแดนพราย
ข้อมูลมีมากกว่าสิบหน้า ให้อ่านตอนนี้คงไม่ทันแน่
“ตอนนี้เหลือเวลาอีกสองชั่วโมงสี่สิบห้านาที เซอเซสคุงรีบไปก่อนดีกว่านะ เพราะการจะหาผู้รับของนั้นบทจะง่ายก็ง่าย บทจะยากก็ยาก” พี่เพลพูดพลางส่งกล่องตามขนาดที่ถูกระบุไว้ให้พร้อมกระเป๋าสะพายสีดำและเสื้อคลุมตัวใหม่ให้ข้า แน่นอนว่าอย่างแรกถูกปิดผนึกเรียบร้อยด้วยกระดาษสีดำสนิทที่ห่อหุ้มมิดชิด ด้านบนมีตราเล็กๆ รูปพยัคฆ์แสนคุ้นเคย หรือก็คือตราของสมาพันธ์นั่นเอง
“ขอบคุณขอรับ” ข้ารับเสื้อคลุมมาสวม พบว่าเป็นเนื้อผ้าอย่างดีที่ไม่เคยได้ใส่มาก่อน แถมยังมีฮู้ดให้ปิดสีผมด้วยอย่างเอาใจใส่ ตัวชุดเป็นสีดำปักขอบด้วยดิ้นเงิน มองผ่านๆ แล้วเหมือนสีหัวของข้าเลย จากนั้นก็หยิบกระเป๋ามาสะพาย ก่อนจะนำเอกสารสิบหน้าและกล่องปิดผนึกใส่เข้าไป เพียงเท่านี้ก็พร้อมปฏิบัติภารกิจแล้ว!
ไม่สิ ข้าเหมือนลืมอะไรบางอย่าง
“โชคดีนะเซอเซสคุง” พี่เพลอวยพร ข้ายิ้มตอบพลางหันไปหาเจ้าเสือตาประกายวิบวับอย่างตื่นเต้นสุดขีด เจ้าเสือเห็นแล้วก็ดันศีรษะข้าเบาๆ หนึ่งทีก่อนจะหยิบเอกสารในกระเป๋าขึ้นมาดูพิกัด
“
