เอาล่ะ คำถาม
ตอนนี้ในมือข้าถืออะไรอยู่
ข้อหนึ่ง…ปังตอกับอีโต้ที่พร้อมจะดับลมหายใจของโฟรเซนแสนกวนโอ๊ย
ข้อสอง…เชือกหนึ่งเส้นพร้อมเก้าอี้ เอาไว้ผูกคอตัวเองตายใต้ต้นแห่งความซวย จะได้จบเรื่องสักที
ข้อสาม…เครื่องมือสาปแช่ง เพื่อจะได้แก้แค้นศัตรูชุดดำที่ดันมาสู้กันผิดที่ ทำให้ต้องทำพันธสัญญาที่ยกเลิกไม่ได้
และข้อสี่…เอกสารจ่าหน้าซองพร้อมส่ง
ให้เวลาคิดสามวินาที
หนึ่ง
สอง
สาม
ตู๊ดๆ
เฉลย…ข้อสี่
อ้าว ทำไมถึงผิดหวังล่ะ คิดว่าเป็นข้อหนึ่งหรอกเหรอ เฮ้อ ความจริงข้าก็อยากให้เป็นข้อหนึ่งนะ ติดแต่ว่า…
โป๊ก!
“แอ้ก!”
ใช่ ติดแต่ว่าข้าเอาชนะเจ้าเสือบ้าไม่ได้ ฮือ
“สำนึกได้ก็ดี” โฟรเซนกลั้นหัวเราะ คงสะใจมากที่ข้าไม่สามารถทำอะไรมันได้ ความคิดก็ยังตามไม่ค่อยทัน มีแต่เจ้าเสือนั่นแหละที่รู้ทันทุกความคิดของข้าจนขยันกลั่นแกล้งเหมือนเจ้านายเป็นไม้ตกแมวที่จะเย้าแหย่ยังไงก็ได้ ถ้าพังก็พร้อมหาใหม่ ถ้าใช้ไม่ได้ก็แค่สลัดทิ้ง
อะไรนะ พันธสัญญายกเลิกไม่ได้แล้วจะเปลี่ยนเจ้านายยังไง
ก็เหมือนกับที่โฟรเซนตกกระไดพลอยโจนผูกพันธะกับข้านั่นแหละ
ถ้าเจ้านายคนเก่าตาย…เจ้านายคนใหม่ก็…
“โอ๊ย! เหยียบเท้าข้าทำไม!!”
ข้าว๊ากใส่โฟรเซนที่กอดอกพลางเบนสายตาไปทางอื่น แถมยังผิวปากอย่างอารมณ์ดีอีกต่างหาก ทั้งๆ
