) เป็นผู้ส่งสารแห่งสามภพกล่าว ในมือถือจดหมายสีขาว…ต้นเหตุของการต่อสู้ครั้งนี้ ข้างกายเป็นเสือเขี้ยวดาบสีทองที่ปรากฏตัวตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่อาจทราบได้ มันอ้าปากรับสารจากชายคนนั้นพลางเหาะขึ้นฟ้าหายไปทันที
‘ไม่!’ ชายชุดคลุมสีดำตะโกนลั่น เขาทำท่าจะตามเสือสีทอง แต่กลับโดนขวางด้วยเจ้านายของเสือตัวนั้น ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าเป็นปริศนาเพราะความมืดบดบังถือดาบเล่มยาวเตรียมสู้รบ
‘แล้วเจ้าจะเสียใจที่ต้องตายที่นี่’ ชายชุดดำเอ่ยเสียงเหี้ยม
‘ไม่’ ชายหนุ่มปฏิเสธคำพูดนั้น น้ำเสียงมีความภาคภูมิใจไม่น้อย ‘เพราะข้าทำภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว สารถูกส่งถึงเป้าหมายอย่างปลอดภัย’
‘เจ้า! ตายซะเถอะ!!!’
ตูมมม!!
ระเบิดดังสนั่นเสียจนข้าต้องอุดหูและก้มตัวหลบเศษหินที่กระจายไปทั่วอย่างน่าหวาดเสียว และเมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ร่างของผู้ส่งสารแห่งสามภพก็นอนแน่นิ่งไปแล้วพร้อมเสื้อผ้าที่ไหม้เกรียม คาดว่าร่างนั้นคงไร้ลมหายใจ…
ฉิบหาย ข้าหลงมาเป็นพยานในสถานการณ์น่ากลัวอะไรกันเนี่ย!!
‘ผู้ส่งสารเมื่อไร้สัตว์ประจำกายก็ไร้น้ำยา เฮอะ!’
ชายชุดดำยกเท้าหมายเตะร่างนั้นให้ตกผา แต่ไม่ทันได้แตะต้อง เสือเขี้ยวดาบสีทองก็ปรากฏกายขวางเสียก่อน ดวงตาสีเลือดน่ากลัววาวโรจน์อย่างโกรธแค้นและแฝงแววเศร้าสร้อย ชายตามองร่างของนายมันก่อนจะส่ง
