่งกายเป็นนักรบศักดิ์สิทธิ์เพียงก้าวเดียว
ทั้งสองข้างเป็นยอดปรมาจารย์ขั้นสูง พลังแข็งแกร่งยิ่ง
หวังฮ่าวมองเมิ่งจวิน ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
นี่คือผู้แข็งแกร่งสุดยอดใต้ระดับนักรบศักดิ์สิทธิ์ ยอดปรมาจารย์ขั้นหนึ่ง
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าความแตกต่างใหญ่ระหว่างปรมาจารย์และยอดปรมาจารย์คืออะไร?” กวนเฉิงถาม
หวังฮ่าวส่ายหัว เขารู้เรื่องยอดปรมาจารย์เพียงผิวเผิน
“เมื่อนักรบถึงขั้นปรมาจารย์ ร่างกายแข็งแกร่งเกินหยั่งถึง บวกกับตำหนักหยวนที่ให้พลังหยวนมหาศาล ราวซูเปอร์แมนในภาพยนตร์…”
หวังฮ่าวนึกถึงพลังของตน กับวิชายุทธต่าง ๆ หากอยู่ในชาติก่อน ต่อให้รถถังหรือเครื่องบินก็ทำอะไรเขาไม่ได้
“แต่เมื่อปรมาจารย์ก่อกำเนิดจิตหยกเป็นยอดปรมาจารย์ พวกเขาสามารถยืมพลังฟ้าดินได้!” กวนเฉิงกล่าวต่อ
พลังฟ้าดิน!
หวังฮ่าวใจสั่น พลังฟ้าดินคืออะไร?
ระหว่างที่กวนเฉิงพูด ยอดปรมาจารย์ด้านหน้าปลดปล่อยพลังมหาศาล
พื้นที่รอบยอดปรมาจารย์ราวถูกกดทับ ไม่อาจขยับ
โดยเฉพาะพลังจากเมิ่งจวิน ราวจะท้าทายฟ้าดิน
เงาจิตหยกจาง ๆ ปรากฏหลังยอดปรมาจารย์ทั้งสาม พลังที่ฉีกทุกสิ่งระเบิดออก
ด้วยการนำของจิตหยก พลังหยวนฟ้าดินรอบ ๆ พุ่งเข้าหายอดปรมาจารย์
ทันใดนั้น ราวพายุพัดเมฆเคลื่อน
หวังฮ่าวมองพลังของยอดปรมาจารย์ หัวใจเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
นี่คือพลังฟ้าดินหรือ?
ถึงอยู่ห่างขนาดนี้ เขายังรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล
เขาคิดว่าเจตจำนงแห่งดาบทำให้ไม่กลัวยอ
